javahermarket

(دیسکاس(وبلاگ تخصصی ماهیان آکواریومی
 
 

(دیسکاس(وبلاگ تخصصی ماهیان آکواریومی

به دنیای زیر آب خوش آمدید.سکوت وآرامش بهترین هدیه این دنیا
 
آلبوم دیسکاس
ساعت ۱:٢٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٩ بهمن ۱۳۸٦  

سلام.

یه چند تا عکس از ماهیهای آکواریومی ببینید.زیبا هستش

۱.

 

 

 

2.نارنجی(خورشیدی هم میگن):

 

 

 

 

باقی عکس ها در ادامه مطلب................

حق نگه دارتان

 

 



 
ماهی گلی
ساعت ٢:٠٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٧ بهمن ۱۳۸٦  

سلام  

چون نزدیک عید هستیم به این مناسبت در مورد ماهی گلی می نویسم.

 

 ماهی گلی(ماهی قرمز,ماهی نوروز) 

 ماهی قرمز، از واریته های زیبای گلدفیش می باشد. این ماهی زیبا،براق و خوش رنگ است.معمولآ شب عید، تمام گلفروشی ها، آکواریومی ها و بعضی سوپر مارکت ها در تشت و آکواریوم هایی گلدفیش می ریزند.
از قدیم الایام ،شب عید در حوض،آب انبار و سطل وتنگ این ماهی نگهداری میشده است.در آن زمان، بخاطر اینکه رنگ قرمز این ماهی بیشتر دیده می شده است، این نام روی این ماهی
گذاشته شد و هنوز هم این ماهی با این نام خوانده می شود. جالب است بدانید که این ماهی در 3 نژاد مختلف یافت م یشود که عبارتند از:
گلدفیش معمولی
Gold fish
مراکشی سیاه،مور،بلک مور         
Black more       
اوراندای کاکل قرمز، رد هد
Red head
نژاد های بالا، در اندازه های متفاوت وجود دارند.

عمر:
این نوع ماهی معمولا می تواند تا 20سال نیز عمر کند ولی در خانه معمولآ بیشتر از 5سال زنده نمی ماند.برای رشد هرچه بهتر این ماهی، کلر آب را ازبین ببرید. اما نه با دارو یا نمک بلکه به نحوه ی زیر:
آب را در سماور بجوشانید انقدر که بخار از بادگیر بیرون بزند و بگذارید در دمای اتاق سرد شود. این دما
بهترین دما برای نگهداری ماهی است.یا روش بهتر که آب را به مدت 24 ساعت در یک گالن یا دبه نگه دارید. اما شرط دوم رشد هرچه بهتر ماهی این است که از غذاهای کافی در برنامه غذایی استفاده شود. این غذاها می تواند نان، غذای مخصوص یا علف باشد.
 اما غذای مخصوص از همه غذاهایی که به ماهی خود می دهید بهتر است. سعی کنید یک بچه گلد فیش را نگهداری کنید تا بزرگ شود. بچه گلدفیش ها قهوه ای سوخته بوده و به مرور زمان بزرگتر می شوند. انقدر که حتی دو دم یا سه دم بودن آنها نیز مشخص شود.    

  
تغذیه:
این ماهی همه چیز می خورد. علف،سبزی، پوست میگوی خشک و غذای پولکی.
غذای پولکی از هر غذایی برای این ماهی بهتر است. اگر بخواهید  بزرگ شدن ماهی های کوچک خود را به چشم ببینید، از پولکی استفاده کنید. بهتر است دو وعده در روز، برای غذادهی به ماهی های خود در نظر بگیرید.

تکثیر:
برای تکثیر شما به یک جفت ماهی بالغ در حدود 10سانتی متر احتیاج دارید. ابتدا مطمئن شوید که
نر وماده اند.(تشخیص خیلی سخت است.) بعد شما به یک آکواریوم کوچک با دو یا چند گیاه مصنوعی با برگ های متراکم نیاز دارید.  وقتی که ماهی ماده تخم هایش را میان برگ های گیاه ریخت، هردو ماهی را خارج کنید و بچه ها غذا بدهید تا بزرگ شوند.
 

 

  واما نظر یک متخصص محیط زیست درموردماهی گلی: 

دکتر مهرناز عطری ـ متخصص محیط زیست فرهنگی ـ درموردماهی گلی گفت: متأسفانه مردم ، هرساله باعث مرگ چندین میلیون ماهی گلی می شوند.
وی افزود: ماهی های قرمز براساس ساختار زیستی شان نباید درآب تمیز زندگی کنند، بلکه درآب آنان باید لجن وجودداشته باشد و آنان از تخم حشرات استفاده می کنند و تخم حشرات در آبهای کثیف موجوداست.تنگ های کوچک جای مناسبی برای نگهداری ماهی های قرمزنیست. عده ای برای تغذیه ماهی قرمزشان اقدام به خریدن غذای ماهی می کنند، ولی ازآنجا که غذای زیادی درآب ماهی می ریزند، باعث می شوند تا ماهی بترکد و جان بسپارد.ماهی قرمز باید به صورت طبیعی از آفتاب استفاده کند ولی در زندگی آپارتمانی این مقدور نیست و دسته ای از مردم هم که تنگ ماهی شان را درمقابل آفتاب قرارمی دهند، باعث سوختن ماهی می شوند.
وی گفت: مردم بدون اینکه خودبخواهند و یاخبرداشته باشند هرساله ماهی قرمز را که موجودی لطیف،ظریف، زیبا و بی آزاراست، زجر و شکنجه می دهند. مردم نمی دانند که ماهی قرمز براثر ضربه هرچند کوچک به تنگ و یا صدای تولیدشده در محیط بشدت می ترسد و سکته می کند. مردم نمی دانند ماهی قرمزی که می خرند اکثراً دردست خریداران به علت اینکه به صورت فشرده درمعرض فروش قرارمی گیرند، سکته کرده است و ماهی چندهفته بعد از اینکه سکته کرد، تدریجاً به صورت دردناکی می میرد و خریدار دراصل به آنان ماهی مرده می فروشد.
دکتر عطری گفت: علت اینکه از قدیم مردم ماهی قرمز در خانه ها نگه می داشتند این بود که ماهی های قرمز تخم حشرات را می خوردند و چون در قدیم خانه ها وسیع و حوض های بزرگ وجودداشت، مردم درآب راکد حوض چندین ماهی قرمز نگهداری می کردند و این ماهی ها تولیدمثل می کردند و هنگام عیدنوروز برای زیبایی سفره هفت سین و شگون داشتن ماهی، یکی از آنان را برای چنددقیقه در تنگ بلورین قرارداده و بعد بلافاصله به حوض برمی گرداندند. اما مردم ما که اکنون زندگی آپارتمان نشینی دارند، هنوز سنت های ماهی قرمز را زنده نگه داشته اند و این درحالی است که ماهی های مرده قرمز سر سفره های هفت سین خوددارند.
وی گفت: بطورکلی ماهی قرمز در تابستان و زمستان باید در هوای آزادباشد و گرمای آپارتمان ها باعث مرگ زودرس ماهی قرمز و عقیم شدن آن می شود. اگر دقت کنید می بینید ماهی های قرمزشما در تنگ ها و آکواریوم ها یا ته تنگ هستند و یا روی آب بی حرکت اند. آنان لاغرند و یا بدن شان ورم دارد و بعد از مدتی به بیماری مبتلا می شوند، بدنشان کمرنگ می شود و به انواع عفونت های باکتریال مبتلا می شوند که این خود برای اطفال زیان آور و قابل سرایت است.
وی گفت: در اثر زندگی ماهی قرمز در آپارتمان و تنگ ها آنان به کرم لنگر یا آنکور مبتلا می شوند این کرم ها خون ماهی قرمز را می خورند و در بدن ماهی تولیدزخم می کنند. شاید دیده باشید گاهی ماهی ها به سرعت دهان خود را بازوبسته کرده و یا به سرعت حرکت کرده و خود را به تنگ می مالند. گاهی هم بیماری کف در ماهی ها به وجودمی آید و چیزی کف مانند روی بدن آنان را می پوشاند.
وی گفت: درتمام این بیماری ها که در هنگام سال نو ما به ماهی ها انتقال می دهیم، گناهکار هستیم. ای کاش مردم هنگامی که سرسفره هفت سین خوشحال و شادهستند و به هم عیدی می دهند نگاهی دقیق و عمیق به تنگ کوچک ماهی قرمزی می انداختند که به سختی از دست آنان در زجر و عذاب است، ماهی قرمزی که در درد متشنج است، ماهی قرمزی که به جای
۱۲ تا ۲۰ سال زندگی تنها مدت کوتاهی دردست ما زندگی می کند. ما که به دنبال تحول قلب هایمان هستیم.
وی درپایان آرزوکرد مردم امسال با نخریدن ماهی قرمز و رحم کردن به این موجودزیبا و ظریف در قلب ها و ابصارشان تحول ایجادکنند.

حق نگه دارتان



 
ماهی پرت
ساعت ٢:۱٧ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٠ بهمن ۱۳۸٦  

سلام

ماهی پرت رو اولین بار یه چینی اصلاح کرده ویه هیبریده.

 

پرت:

 

(به معنی طوطی) ماهی ها یی هستند که در طبیعت وجود نداشته، بلکه با دستکاری های ژنتیکی ایجاد شده اند. مبدا تولید انها را جفت کردن ماهی های سوروم و یکی از سیکلید های امریکای مرکزی ذکر میکنند.دارای ناهنجاری های اسکلتال اندامها و جنسی است.
از ناهنجاری های اسکلتال، ستون مهره های خمیده وبدن گرد ان است که شنای حیوان را با مشکل مواجه می کند.دهان همیشه باز این ماهی که توانایی بستن انرا ندارد از دیگر ناهنجاری های ان است.که توانایی خوردن غذا از سطح اب را از این حیوان میگیرد.
وبالاخره ناراحت کننده ترین قسمت ناتوانی انها در بارور کردن تخمهایی است که با حداکثر تلاش سعی در بعمل اوری انها میکنند ولی در اکثریت قریب به اتفاق موارد ناموفق هستند. تخمها علیرغم مواظبت شدید جفت، نرسیده و قارچ میگیرند و سرانجام توسط والدین خورده می شوند.
1 و گاهی تا 20 سانتیمتر رشد می کند، بیشتر ماهی تهاجمی است ولی گاهی نه!اب مناسب 24 تا 28 درجه سانتیگراد.همه چیز خوار .رنگ ثابت ان بیشتر نارنجی است و رنگهای دیگر که با غوطه ور کردن حیوان در رنگهای تند است بین 4 تا 6 هفته محو میشوند. در پ هاش 7 همینطور دمای بالای اب رنگ نارنجی شان بیشتر ثابت میماندو محو نمیشود.تا ده سال
جایی برای پنهان شدن، نور کم وشنهای نرم کف را دوست دارد.
با ماهی های تهاجمی سازگار نیست.
همنشینان مناسب در تانک: شارک، کوریدوراس، سیلور دالر، سوردتیل و سایر سیکلید هایی که تهاجمی نباشند.


بسیاری از فروشندگان رده بالای ماهی های زینتی فروش انرا تحریم کرده اند و می گویند با داشتن 1500 تا 2000 گونه از ماهی های سیکلید بسیار بی انصافی است که برای رنگین کردن اکواریومتان بصورت مصنوعی بازاری برای اینگونه ماهی ها فراهم شود.

 

 

همگی در پناه مولایم باشید



 
ماهی اسکات
ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٠ بهمن ۱۳۸٦  

سلام.

امروز نوبته اسکاته.ماهی آب شور و گوشتخوار

اسکات: 

این ماهی در آبهای شور زندگی می کنند اما در آب شور و شیرین هم زنده می ماند و بهترین شرایط برای زندگی این ماهی ،یک قاشق سوپخوری نمک دریایی در هر 20 لیتر آب است .این ماهی ها بسیار پر جنب و جوش هستند و بسیار قوی و زیرک .البته تا اندازه ای ماهی های دیگر را اذیت می کنند ولی می توان با آنجل مونو  همزیست کرد.
این ماهی ها علاقه ی زیادی به پنهان شدن در بین گیاهان و تخته سنگ ها داد بنابراین بهترین آکواریوم برای آنها آکواریومهای مردابی و صخره ای می باشد.
آنها بیشتر در آبهای شور تخم ریزی می کنند اما در آب شیرین نیز در سنین بالا تخم ریزی می کنند که البته به سختی و با حفظ شرایط سخت تخم ها به لارو تبدیل می شوند.این ماهی ها در آبهای نسبتا شور بیشترین رنگ آمیزی را در بدن خود دارند. این ماهی از نمونه ی دیسک ماهی ها می باشد که از پهلو پهن میباشد و باله ی بالائی آن سرتاسری است و از دیگر خصوصیات این ماهی می توان به سر نا مشخص و باله های کوتاه ولی پر تحرک این ماهی اشاره کرد.

این ماهی ها از دسته ی همه چیز خوار می باشند  وگوشت خوارند.گیاهان آکواریومی را هم می خورند ( البته این از بدیهای آنها است ) از غذاهای مورد پسند آنها می توان به جلبک دریایی خشک شده،تخم میگوی آب شور و کرم منجمد اشاره کرد.

 

نگهداری :

روش نگهداری آنها بسیار ساده و راحت می باشد. یکی از مشکلاتی که در مورد این ماهی وجود دارد این است که به دلیل پر خور بودن باید فیلتراسیون آکواریوم قوی باشد و هر چند وقت یکبار آب کف را سیفون کرد و حتی با تعویض کامل آب هم مشکلی ندارد و می تواند تا درجات بالای نیترات را تحمل کند .رنگ این ماهی با توجه به غذایی که می خورد تغییر می کند . در کل به بدن این ماهی از چند رنگ شامل سبز ، بنفش ، سیاه ،زرد ، قهوه ای ،و در ناحیه ی شکمی سفید می باشد.
اگراین ماهی گوشت خوار شود رنگ بنفش و قهوه ای این ماهی نمای بیشتری پیدا می کنند و اگر سبزیجات خوار باشد رنگ سبز و زرد نمای بیشتر پیدا می کنند.

 

تشخیص جنسیت:

 

این ماهی ها دارای شکمی سفید هستند که در ماده ها این لکه سفید فقط در زیر باله ها ی پائینی میباشد و لی در نرها از زیر آبششها شروع شده و تا مخرج تناسلی ادامه می یابد.

 

سر بلند باشید و حق نگهدارتان



 
آنجل مونو(منو):
ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٦  

سلام

     

   

 آنجل مونو(منو):

 

یکی دیگر از ماهیان خارق العاده ای که در آکواریوم نگهداری می شود آنجل سنگاپوری یا آنجل مونو است.قبل از هر چیز باید گفته شود که اغلب در ایران این ماهی را با نام آنجل منو می شناسند ولی با توجه به نام آن مونوصحیح تر می باشد.این گونه در دسته بندی ماهیان آب نیمه شور و یا شور قرار می گیرد ولی باید خاطر نشان کرد که به خاطر زندگی این ماهی در اقیانوس ها و مسافرت در طول رودخانه ها می تواند به راحتی در آب شیرین نیز نگهداری شود.

با تمام این گفته ها ماهی پس از اینکه به اندازه ی دو ونیم سانتی متری رسیدند می توانند به راحتی در آب شیرین نگهداری و حتی تکثیر شوند آنجل مونو ها بسیار اجتماعی بوده و باید به صورت دسته های چهار یا پنج تایی نگهداری شوند؛ اگر یک یا دو عدد از آنها را بصورت انفرادی نگهداری کنید بعد از مدت اندکی خواهند مرد. از قابلیت انطباق بسیار بالایی برخوردارند و می توانند با اکثر شرایط آب سازگار شوند ولی به شدت توصیه می شود که در آب سنگین نگهداری شوندزیرا آب سبک برای آنها زیان آور است.pH مناسب برای آنها 7.7-9است .دمای تانک این ماهی باید حدود 22-26 درجه باشد.برای تغذیه آنها می توان از انواع غذا ها استفاده کرد ولی برای ماهی های در حال رشد بهترین غذا آرتمیا می باشد.در غذا دادن به آنها هرگز اصراف نکنید زیرا ممکن است پس از مدتی به بیماری هایی چون بواسیر مبتلا شوند.تکثیر آنها تقریبا مشکل است و از آن مشکل تر بزرگ کردن بچه ماهی هاست.حداکثر بزرگی که آنها می توانند داشته باشند 30 سانتی متر است ولی این اندازه بسیار نادر است و اغلب از 10 سانتی متر تجاوز نمی کنند.

 

برای آماده کردن شرایط تخمریزی این ماهی اولین کاری که می کنیم افزایش میزان شوری آب است تا حدی که شوری آن به اندازه ی شوری آب دریا باشد.البته این کار طی چندین روز و به صورت تدریجی انجام می شود.برای بالا بردن شوری باید از نمک دریایی که در آکواریوم فروشی ها یافت می شود استفاده کرد.ماهی ها را برای مدت چند هفته در این شرایط نگهداری می کنیم.بعد از این مدت هر روز مقداری از آب شور آکواریوم را خالی کرده و آب شیرین را جایگزین آن می کنیم.بدین ترتیب هر روز از شوری آب کاهش می یابد.ماهی ها پس از چند روز احتمالا تخم ریزی خواهند نمود.
علت انجام این کار:این ماهی قبل از تخمریزی در اقیانوس زندگی می کند که شوری آن نسبتا زیاد است به همین خاطر در مرحله اول به صورت تدریجی به شوری آب اضافه می کنیم تا با شرایط آب اقیانوس یکسان شود.این ماهی در طول رودخانه ها برای تخمریزی مسافرت می کند که با دور شدن از اقیانوسها از شوری آب کاسته می شود.به همین خاطر از شوری آب در مرحله ی دوم کم می کنیم.بعد از تخمریزی بچه ماهی ها پس از چند روز به طرف اقیانوس حرکت می کنند که دوباره به شوری آب اضافه می شود.

 

قبل از تخمریزی ماهی ها به صورت دایره ای در امتداد یک دایره به شعاع 20 سانتیمتر حرکت می کنند.در ادامه ی این حرکت ماده ها چندین تخم رها می کند که توسط نرها بارور می شوند.تخم ها به قدری کوچک هستند که با چشم به سختی دیده می شوند.هر ماهی می تواند تا حدود 20000 تخم بگذارد.با تمام این اوصاف بزرگ کردن بچه ها بسیار مشکل و تقریبا غیر ممکن است.برای تغذیه بچه ها حتی بچه آرتمیا ها هم بسیار درشت هستند و باید از پلانکتون های تازه و ریز استفاده کرد.

امیدوارم همگی در پناه حق باشید

 



 
گلد فیش
ساعت ٥:٤۳ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٢ بهمن ۱۳۸٦  

گلد فیش:

 

نام گروه ماهیان : cyprinidae
نام خانواده: گلدفیش(ماهی طلایی)
نام ماهیان : انواع مختلف گلدفیش، شامل دم چادری، مرواریدی، کله شیری، کلاه قرمز، کالیگو
طول حداکثر: 10 سانتی متر
سطح شنا: کلیه سطوح آب
مکانهای جاگیری :میان سنگها،گیاهان و مواد شناور
نور مناسب: روشن ، بدون تابش مستقیم آفتاب
همزیستی: سازگاری کامل با تمام ماهیان
تغذیه: غذای خشک، کرم زنده، دافنی و ...
خصوصیات فیزیکی وشیمیایی : دما 19 درجه سانتی گراد سختی آب 12 درجه
PH 7.6
دشواری نگهداری: گروه 1

  رفتار و نوع تولید مثل : تخم ریز، در شرایط مصنوعی تکثیر شده و جزو ماهیان مقاوم برای نگهداری می باشد.

سرکلاهی از ویژگیهای غالب این ماهی می‌باشد همچنین قسمت پشت این ماهی صاف می‌باشد. این نوع ماهی محبوبترین ماهی میان اعضای BAS می‌باشد. ماهی پرجنب و جوش، فعال و کاملاً متعادل است، بدنش کشیده نمی‌باشد و خطوط خارجی بدن صاف و فاقد بالة پشتی می‌باشد. بالة دمی کاملاً از هم جدا و تاج کلاهکی به طور کامل در 3 ناحیه سر توسعه یافته است به عبارت دیگر حدقه چشم در قسمت زیرین جمجمه واقع شده است.

رنگ ماهی در حالتهای گوناگون بصورت براق (تک رنگ، رنگارنگ در نمونه‌های بسیار زیبا و شبیه به هم در قسمتهای مختلف بدن) نیز می‌باشد البته یک نوع دیگر ممکن است ظاهری نقش‌دار داشته باشند.رنگهای متالیک ظاهری براق دارند و تا قسمت داخل باله‌ها، این رنگ امتداد دارد. ماهی نقش‌دار زمینه‌ای آبی با قسمتهای کوچکی از رنگ بنفش، قرمز، نارنجی، زرد و قهوه‌ای ، همچنین خال‌های سیاه دارد.بعضی مواقع یک نژاد در بعضی از سالها ‌تخم‌ریزی نمی‌کند. علت این وضعیت تاکنون مشخص نگردیده است. با این ویژگیها افزایش و تکثیر کله شیریها کارآسانی نیست. در نژادهای برتر از 1000 بچه ماهی موجود، می‌بایستی 50 قطعه از آنها باقی بمانند تا بزرگ شوند. این نسبت حدوداً بالای حد استاندارد که نسبت 200 به 1 است می‌باشد. این دست‌آورد، قابل رقابت برای نسبتهای سایر گونه‌ها نظیر شابون کینز بریستول و دم چتریها می‌باشد.

گونه‌هایی از ماهیان کله‌شیری نظیر گونه دم مجزا و گونة پشت صاف بدون باله پشتی دارای بیشترین مشکلات در نگهداری و مراقبت می‌باشند.

به نظر می‌رسد نژادهای برتر با یک روش تکثیر و پرورش می‌یابند و تکثیر آنها تنها راه برای ازدیاد نژادها با ویژگیهای مخصوص بخود می‌باشد. به ماهی‌های بالغ و نوزادان غذاهای استاندارد داده می‌شود. متداولترین ذره خوراکی برای ماهی‌‌های بالغ ، آکوارین و کینگ بریتیش می‌باشد. دافنی هم زمانی که فراهم باشد مناسبترین خوراک است.

 انواع دیگر گلد فیش به نژاد های زیر تقسیم می شوند:

1.رد کپ: بدنی کاملا سفید و کله قرمز و بزرگ

2. کالیکو ( بدنی گرد تر از رد کپ و قرمز و دارای خالهای سیاه و اندکی هم سفید)

3.  مرواریدی ( بدنی شبیه به توپ دارد که رنگ آن قرمز روشن و سفید است )
نکته : بهترین نژاد گلدفیش برای بزرگ کردن گلدفیش کالیکو است.

برای تکثیر ماهیهای طلایی روشهای متعددی وجود دارد که عبارتند از

:
روش طبیعی :

راحت ترین و ساده ترین طریقه تکثیر و پرورش ماهیهای طلایی روش طبیعی است. همانطور که گفته شد، بهتر است مولدین ماده و نر از همدیگر جدا نگهداری شوند و به بهترین شکل ممکن تغذیه شوند. آب سالم و اکسیژن کافی داشته باشند. ماهی های طلایی در آکواریم یا حوضچه می توانند تخمگیری نمایند. محل تخمگیری باید از قبل کاملاً آماده و مهیا باشد و درجه سختی آب هم بین 10 تا 15 درجه باشد. تعداد ماهی های مولد باید متناسب با آن باشد. مثلاً اگر در یک آکواریم 40 * 35 *70 سانتی متر قرار است تخمگیری انجام شود بهتر است از یک ماهی ماده و دو عدد ماهی نر استفاده شود. در محل تخمگیری هرگز به ماهیها غذا داده نمی شود چون غذا دادن علاوه بر اینکه آب را آلوده می سازد باعث فساد و خرابی تخمها نیز می شود و رشد قارچها را همراه خواهد داشت که خود قارچها هم باعث از بین رفتن بقیه تخمهای باقیمانده خواهند شد.
الف- روش قفس توری:
در این روش قفس توری داخل مکان تخمگیری آکواریم یا حوضچه قرار می گیرد. ( معمولاً قفس متناسب با مکان تخمگیری ساخته می شود ) چشمه های تور باید آنقدر درشت باشند که تخمها براحتی از آن عبور کنند. بطوریکه ماهیهای مولد از آن چشمها نتوانند به بیرون از قفس توری بیایند. بهتر است ماهیهای ماده را در ساعت 12 ظهر داخل قفس قرار دهید تا فرصت داشته باشند با محیط انس بگیرند و در آنجا با آرامش احساس امنیت کنند و در واقع محل را انتخاب و مورد پسند قرار بدهند. بعد از 3 الی 4 ساعت نرها به داخل قفس گذاشته می شوند. بهتر است چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی داخل قفس قرار بگیرد تا برای ماهیها محیط طبیعی تر جلوه کند و به امنیت و آرامش ماهیها بیشتر کمک کند. ضمناً گیاهان می توانند محرک و راه انداز خوبی برای تخم ریزی باشند. ماهیهای نر خودشان را به ماده ها معرفی می کنند و با حرکت نزدیک و چسبیده و آنها تمایل به تخمگیری یا بی میلی خودشان را ابراز می کنند و بهتر است بصورت طبیعی نور کم و به تاریکی شب ختم شود و هرگز آنشب روشنایی را نباید روشن کنید تا ماهیها بتوانند شب را در آرامش استراحت کنند تا فردا در سپیده دم صبح ابتدای روشن شدن هوا، ماهیهای نر با تعقیب ماهیهای ماده به تخمریزی بپردازند. هر ماهی ماده که اعلام آمادگی کند با دو عدد ماهی نر و گاهی هم بیشتر عمل تخمریزی را شروع می کنند.
تخمها بصورت انبوه پاشیده می شوند و به آرامی به کف و دیواره ها می چسبند.
بعضی ماهیها تخم خوره های حرفه ایی هستند که بر می گردند و تعدادی تخم را قبل از اینکه توری عبور کنند می خورند. که این مسئله اصلاً مهم نیست. چون آنقدر تخم زیاد می ریزند که خوردن تعدادی از آنها هیچ اثری نخواهد داشت. بلکه باعث تشویق و علاقه مندی آنها خواهد شد که در نوبت بعدی بخوبی تخمگیری با تمایل شدیدتری انجام می دهند. چون بصورت غریزی متوجه می شوند سهمی از آن تخمها نصیب خودشان خواهد شد. در هر صورت هیچ گونه مزاحمتی یا ممانعتی از ادامه تخم ریزی نباید صورت بگیرد. معمولاً تخم ریزی حدود 5 ساعت ادامه خواهد داشت و در پایان سطح آب کف می زند و آب کدر و شیری رنگ می شود. دیده شده است، بعضی از ماهیهای ضعیف تر بر اثر فشار زیاد تلف شده اند و گاهی آنقدر صدمه می بینند که بیمار می شوند و هرگز در آینده برای تکثیر مناسب نخواهند بود که در این صورت بهتر از اینگونه ماهیها را از دور خارج کنید.
با مشاهده تخمها و با ساکت و آرام شدن ماهیها باید با حوصله آنها را از آنجا خارج کنید و با حوصله و آرامش کارهای لازم را در کمال خونسردی و با دقت تمام انجام دهید.

۱. ماهی های ماده را از ماهیهای نر جدا کنید و هر گروه را به محل خودشان انتقال دهید و مکان نگهداری مولدین باید از قبل آماده شده باشد.
.2
در صورتیکه آب خیلی شیری و ابری رنگ شده است بهتر است مقداری از آب را با آب مناسب که همان شرایط را دارد تعویض کنید. می توانید از یک فیلتر برقی کمک بگیرید و چند ساعت فیلتر داخل آب کار کند تا آب را شفاف و زلال کند.
.3
مقداری داروی متیلن بلو به آکواریم تخمها اضافه کنید. معمولاً ( 1/0 % ) رنگ آب باید آبی آسمانی شود بنابراین بهتر است دارو را قطره قطره اضافه کنید و رنگ آب زیاد آبی پررنگ نشود دارو باعث جلوگیری از رشد و حمله قارچها به تخمها خواهد شد.

 .۴اکسیژن آب تخمها باید کافی باشد. معمولاً دو روز طول خواهد کشید تخمها باز شوند و روز سوم لاروها به دیواره و وسایل داخل آب می چسبند. در این مرحله بهتر است قفس توری از آنجا خارج شود. مواظب باشید لاروها چسبیده به قفس تور با تکانهای آرام رها شوند معمولاً تا روز ششم ( یعنی سه روز بعد از چسبیده شدن ) لاروها هیچگونه غذایی نمی خواهند. در این سه روز لاروها زیر شکمشان کیسه زرده ایی دارند که از آن تغذیه می کنند و احتیاج به هیچ غذایی نخواهند داشت.
صبح روز چهارم ( سعی صبح روز هفتم از زمان تخم ریزی) که لاروها چهار روز عمر دارند کاملاً شنای آزاد پیدا کرده اند و کیسه زرده آنها هم کامل جذب بدنشان شده است. از اینجا به بعد لاروها احتیاج به غذا دارند که اهمیت بسیار زیادی دارد. باید روزانه چهار نوبت به لاروها غذا داد. بهترین غذای زنده در این مرحله نوزادان میگوی نمکی هستند که از قبل باید تدارک دیده باشید. لاروها خیلی پرخور و با اشتها هستند و خیلی سریع رشد می کنند بطوریکه رشد روزانه آنها را با چشم می توان مشاهده کرد بعد از چند روز لاروها باید به مکان جدید و بزرگتر که از قبل آماده شده است انتقال داده شوند. بطور متوسط برای هر متر مربع سطح آب باید 500 عدد لارو ماهی در نظر گرفت. ارتفاع آب باید 30 سانتیمتر باشد.اکسیژن، فیلتر، نور و تغذیه مناسب همواره باید مورد توجه باشد. بسیار دیده شده است بر اثر آلودگی آب، کمبود اکسیژن محلول در آب تعداد زیادی از لاروها در روزهای اول تلف شده اند.
در پروش ماهی طلایی یک مشکل بزرگ که تعداد بچه ماهی ها را کم می کند، هم جنس خواری بچه گلدفیش های بزرگتر است. بین آنها خیلی زود اختلاف اندازه بوجود می آید و آنهایی که بزرگترند بچه ماهیهای کوچکتر را خیلی راحت می خورند. بهمین منظور بهتر است هر 15 روز یک نوبت بچه ماهی ها را رقم بندی کنیم و آنهایی که هم اندازه هستند یعنی بزرگترها با همدیگر و کوچکترها هم با همدیگر نگه داری کنیم.
معمولاً سه ماه که بگذرد دیگر اندازه ها بزرگ شده و همدیگر را کاری نخواهند داشت. عمل رقم بندی و اندازه کردن بچه ماهی های طلایی معمولاً باید تا شش ماهگی ادامه پیدا کند.
ب- روش استتار:
در روش استتار گیاهی محلی که قرار است در آنجا تخمگیری صورت گیرد. داخل آکواریم یا حوضچه را با انبوه گیاهان طبیعی و مصنوعی کف و بالا را بطور کامل پوشش می دهند. تا تخمها در لابه لای آن استار شود. در مدتی که مولدین سرگرم تخمریزی هستند تعداد کمی از تخم ها خورده می شود. پس از اتمام کار تخمریزی مولدین شروع به خوردن تخمها می نمایند. بنابراین باید مراقبت لازم انجام شود تا در پایان تخم ریزی مولدین از آنجا خارج شوند و همانند روش قبل بقیه مسائل را انجام داد.

 

و.......

  خداوند نگه دارتان



 
ماهی گوپی
ساعت ٥:٢٦ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٢ بهمن ۱۳۸٦  

گوپی: 

 گوپی ها از وابستگان مولی ها، پلاتی ها و دم شمشیری ها هستند که نام خانواده این گونه Poeciliidae می باشد. همه آنها زنده زا هستند به این معنی که بچه زا می باشند. این ماهیها      گونه هایی هستند که بین آنها سازگاری وجود دارد. بنابر این شما می توانید آنها را در کنار هم بدون هیچ خطری نگهداری کنید.

اندازه اِین ماهِی که بومی ونزوئلا ، ترینِیداد ، شمال برزِیل و گِینه است در ماده ها به 6 و در نرها به 3 سانتِیمتر می رسد .بدون شک ِیکِی از معروفترِین ماهی ها اِین خانواده می باشد .ماهی های نر داراِی رنگهاِی متنوع زِیبا بوده و باله هاِی پشتِی و مخرجِی آنها داراِی اشکال گوناگون می باشد .از اِین ماهِی نِیز مانند گامبوزِیا و ماهِی پشه خوار کوتوله، براِی کنترل تخم و نوزاد حشرات استفاده می شود .در آکوآریومها بسِیار مقاوم بوده و تغذِیه و تکثِیر آنها نسبتا آسان است .اِین ماهی ها هِیچگونه مزاحمتِی براِی ساِیر ماهی ها آکوآریوم اِیجاد نمی نماِیند .

برای نگهداری از ماهی گوپی توصیه می شود آکواریومی کوچک با حجم 40 لیتر همراه با مقدار زیادی گیاه آکواریومی نظیر java Fern و java Moss استفاده شود. گیاهان فوق مقاوم هستند و می توانند ترکیبات آب سخت را که برای گوپی ها مطلوب است تحمل کنند.
ماهی گوپی معمولا PH در محدوده متوسط یعنی 7 (خنثی) را ترجیح می دهد اما می تواند خود را با شرایطی پایین تر تا 6 و در نهایت تا بالای محدوده 7 (نزدیک به 8) وفق دهد و ( اگرچه آنها آب سخت را به خوبی تحمل می کنند) سختی آب می بایست در حد متوسطی باشد. همچنین در مقابل سختی کم مقاومت نیستند. درجه حرارت محیط نگهداری آنها می بایستی پایین تر از 75 درجه فارنهایت باشد اما می توانند درجه حرارتی مابین 60تا 80 درجه فارنهایت را نیز تحمل کنند.
از گوپی ها استفاده گسترده ای برای کنترل پشه می شود و به عنوان غذای این ماهی پشه هایی که تهدیدی برای انتقال بیماری مالاریا هستند را می توان استفاده کرد.
شما می توانید در آکواریوم خانه خود به گوپی ها غذاهای خشک شده، فریزری، لارو قرمز رنگ پشه های ریز، توبی فیکس، میگوی آب شور و همچنین غذاهای آماده که حاوی حجم بالای سبزیجاتی  است، بدهید.هیچگاه به آنها بیشتر از آنچه که در 5دقیقه می توانند بخورند غذا ندهید. باقیمانده غذایی که خورده نمی شود تجزیه شده و مخزن را آلوده می کند. اگر بخشی از غذای آنها خورده نشد، آنها را جمع آوری کنید. به گوپی هایتان در وعده های کمتر مثلا 2 دفعه در طول روز غذا دهید.
ماهی گوپی نر باله های بلندتر با رنگهای جالب توجهی دارد و بقیه خصوصیات ظاهری اش نسبت به ماده که معمولا بزرگتر است برابری دارد.گوپیها در آبهایی که کیفیت بهتری دارد سالم تر خواهند بود. برنامه غذایی مناسب همراه با آبی که زود به زود تعویض شود محیطی سالم تر را ایجاد می کند. بهترین مقدار تعویض 10 تا 15 درصد آن هر هفته یا 20 تا 25 درصد در هفته های بعد توصیه می گردد.
تکثیر گوپی ها خیلی آسان است. در حقیقت تنها چیزی که نیاز است یک نر همراه 2 ماده می باشد. حال ممکن است این سوال در ذهن شما بوجود آید که چرا فقط 1 ماده مورد نیاز نیست؟ این مسئله به این خاطر است که گوپی های نر بیشتر وقت و نیرویشان را صرف جلب توجه کردن ماده ها می کنند. بنابراین بهتر است که در ازای 1 نر دو ماهی ماده موجود باشد تا ماده ها هر از چند گاهی فرصت استراحت داشته باشند. .

گوپی نر، گوپی ماده را بارور می کند. به این صورت که از باله مخرجی اش یا همان منفذ تناسلی استفاده کرده و این کار را انجام می دهد. ماده هایی که باردار می باشند معمولا در محیط تاریک ظاهر می شوند و اطراف مخرج و همینطور بدنشان افزایش حجم پیدا می کند.
نرها همواره مواظب ماده ها بوده و در هر فرصت ممکن اسپرم خود را به آنها منتقل نماِیند .اسپرم حاصل از ِیک بار انتقال می تواند تا 6 بار تخمها را بارور نماِید.  ماهِی باردار داراِی منطقه تِیره رنگِی زِیر باله مخرجِی بوده و شکم آن به طور چشمگِیرِی متورم است دوره رشد و نمو جنِینِی معمولا یکماه به طول می انجامد ولِی طبِیعتا در آبهاِی سرد طولانِی تر است تعداد نوزادها در هر بارورِی 30 تا 50 عدد بوده ولِی گاهِی ممکن است دو برابرِیابیشتر باشد .اِین ماهِی در سال 3 ِیا 4 مرتبه بارور می شود .طول نوزادها حدود 3 میلیمتر است و براِی حفاظت از آنها باید آکوآریوم داراِی پوشش گِیاهِی زِیاد بخصوص در کف آن باشد ، زِیرا اِین نوزادها بسرعت توسط والدِین و یا ساِیر ماهی ها خورده می شوند .

 مروزه از طرِیق تکثِیر گزِینشِی نژادهاِی بسِیار زِیبایی از ماهِی گوپِی طبِیعِی به وجود آمده است که مهمترِین آنها ماهِی گوپِی دم خرگوشِی و ماهِی گوپِی پوست مارِی و گوپِی نصفه سِیاه دم قرمز می باشند.

 

حق نگه دارتان



 
نکته های ساده اما حیاتی2
ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٦ بهمن ۱۳۸٦  
نکته های ساده اما حیاتی2:

 

استفاده از حیوانات تمیز کننده یا رفتگران آکوآریوم :

 

اگر چه این عنوان ممکن است کمی نامانوس به نظر رسد ، ولی حیواناتی ازجمله برخی از ماهی ها وجود دارند که به بهترِین وجهِ می توانند نظافت آکوآریوم را به عهده گرفته و علاوه بر خوردن و از بین بردن مواد غذایی زائد، کف آکوآریوم ، شیشه و گِیاهان داخل آن را نیز کاملا و به طور مداوم تمیز کنند .از مهمترِین انواع این حِیوانات می توان حلزون ها ، صدف هاِی آب شِیرِین ، میگوِی آب شِیرِین ، نوزاد قورباغه و انوع ماهِی لوچ ، گربه هاِی زره دار و انواع گربه ماهِی کرِیدورا را نام برد .بِیشتر اِین جانوران حتِی ذرات رِیز غذاِیِی را که از تغذِیه ماهی ها به وجود می آِیند، مصرف نموده و از آلودگِی و کدر شدن آب آکوآریوم جلوگِیرِی می کنند.حلزون ها علاوه بر خوردن مازاد غذایی داخل آکوآریوم ، با خوردن خزه و آلگ هاِی روِی شِیشه و گِیاهان آنها را به بهترِین وجهِ به طور دائم تمیز می کنند .البته باید در نظر داشت که حلزون ها ممکن است تخم ماهی ها را بخورند و خود نِیز طعمه برخِی از ماهی ها شوند .عیب نوزاد قورباغه و برخِی از انواع ماهی ها لوچ در اِین است که اکثرا رسوبات کف آکوآریوم را بهم می زنند .صدف آب شِیرِین از طرِیق سیفون کردن آب قسمت عمده ای از فِیتوپلانکتنهاِی آن را فِیلتر کرده و از سبز شدن آب جلوگِیرِی می کند ولِی عِیب اصلِی آن اِین است که تشخِیص مرده و زنده آن مشکل است .بنابراِین گاهِی ممکن است یک صدف مرده باعث آلوده کردن آب شود .این صدف ها همچنِین در برابر درجات بالاِی حرارت آب آکوآریوم مقاومت نمی کنند .اکثر آکوآریوم دارها امروزه از انواع گربه ماهِی کرِیدورا برای این منظور استفاده می کنند .

 

 

 کرِیدوراِی برنزِی :

 

اندازه اِین ماهِی که بومی ونزوئلا و ترِینِیداد است تا 7 سانتِیمتر می رسد .رنگ آن ِیکنواخت و متماِیل به زرد و قهوه اِی متماِیل به قرمز با درخشندگِی متالِیک می باشد. طرفِین بدن ،تحت تابش نور قوِی خورشِید به رنگ برنزِی و ِیا طلایی دِیده می شوند

 

سطح شنا: پایین آب
مکانهای جاگیری : میان تخته سنگهاو گیاهان آبزی
نور مناسب: روشن ، بدون تابش مستقیم آفتاب
همزیستی: سازگار با تمام ماهیان

 

 تغذیه: مواد زائد و غذای خشک
خصوصیات فیزیکی وشیمیایی : دما 24درجه سانتی گراد - سختی آب 12 درجه - PH= 7.3
دشواری نگهداری: گروه 1

 

رفتار و نوع تولید مثل : تخم گذار،این ماهی به سطح آب آمده و از اکسیژن هوا نیز تنفس میکند. بهتر است کف اکواریوم پوشیده از ماسه و سنگریزه باشد تا بتواند در آن حفاری کند. جزو ماهیان نظافتچی اکواریوم محسوب می شود.

 

نکته:زمانی که شما ماهی های حساسی مثل دیسکاس دارید ، بهتر هست به جای لجن خوار های عمومی از این ماهی استفاده کنید .زمانی که می خواهید سیفون کنید ، متوجه می شوید 80% آکواریومتان تمیز تر از زمانی هست که فقط لجن خوار معمولی داشتید ، خیلی هم بی آزار هستند .

 

 

ماهِی پوزه خرگوشِی (Leporinus fasciatus):

 

اندازه اِین ماهِی که بومی آمازون و گوان است به 10 تا 15 سانتِیمتر می رسد .از آنجا که جمع آورِی آن از مناطق بومی مشکل و نِیز تکثِیر آن در آکوآریوم غِیر ممکن است.روِی بدن داراِی 10 نوار عرضِی سِیاه رنگ است که ِیکِی از آنها بر روِی چشم قرار دارد .بِین هر دو نوار سِیاه ِیک نوار روشن وجود دارد .جالب توجه است که هر چه سن ماهِی بِیشتر می شود تعداد نوارهاِی روِی بدن زِیادتر می شود .

 

این ماهی جزء ماهیهای نظافت چی آکواریوم است .

   یا علی مددی کن



 
عکس تخم ریزی آنجل
ساعت ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٦ بهمن ۱۳۸٦  

عکسی از آنجل در حال تخم ریزی:

 

 

نکته ها:

 

  1. تقریبا"بیشتر ماهیهای آنجل تخم ها را می خورند. پس بعد از عملیات تخم ریزی, تخم ها را به مخزن دیگر  انتقال دهید.

     

  2. یک کاشی به جای کاشی تخم گذاری شده بگذارید تا ماهی از عدم وجود تخم ها عصبانی نشود .(قهر نکند)

     

  3. از متیلن بلو یا ضد قارچ برای تخمها استفاده کنید.

     

  4. دمای تجربی مناسب حدود 29تا30 می باشد.
 (آخرین دوره آنجلهایم الان 15 روزه و سر حال هستند)

 

 

در پناه حق باشید.

 



 
آکواریوم با حال دیسکاس
ساعت ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٤ بهمن ۱۳۸٦  

دیسکاس:

 

دومی:

بعدی:

همگی در پناه خدا باشید.



 
عکس ماهی
ساعت ٩:٤٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٤ بهمن ۱۳۸٦  

سلام :

در پی درخواستهای بینندگان عزیز عکس ماهی هایی که در موردشون توضیح دادیم رو براتون در این پست می گزاریم.

روح سیاه(بلک گوست):

 

پنگوسی:

 

 

آروانا نقره ای:

اسکارسلطنتی:

امیدوارم بپسندید.



 
عکس دیسکس آبی
ساعت ٧:۱٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ بهمن ۱۳۸٦  

سلام

عکس دیسکس آبی:



 
نکته های ساده اما حیاتی
ساعت ٦:۱٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ بهمن ۱۳۸٦  
نکته های ساده اما حیاتی

 

 

 

 آب براِی ماهِی زادگاه ، پرورشگاه ، تفرِیحگاه ، آموزشگاه و گاهِی قبرستان است .حال اگر تعدادِی ماهِی را در مخزن کوچک و محدودِی زندانِی کرده اِیم ، باید شرایط بسِیار خوبِی براِی آنها اِیجاد نماییم تا هم آنها زندگِی بهترِی داشته باشند و هم ما از مشاهده آنها لذت بِیشترِی ببرِیم.برخِی از اختصاصات آب آکوآریوم ها به شرح زِیر است :

 

1.اکسِیژن:

 

اکسِیژن گازِی است که سوخت اصلِی بدن هر موجود زنده را تامین می کند .هرچه آب گرمتر شود قدرت نگهدارِی اکسِیژن محلول در آن کمتر خواهد شد .بنابراِین می توان نتِیجه گرفت که ماهی ها آب سرد احتِیاج به اکسِیژن محلول در آب بِیشترِی در مقاِیسه با ماهی ها آبهاِی گرم من جمله ماهی ها آکوآریومی دارند .بنابراِین نگهدارِی اِین ماهی ها در آکوآریوم بمراتب آسانتر از نگهدارِی ماهی ها آب سرد می باشد .هرچه سطح آب آکوآریوم بِیشتر باشد ، جذب اکسِیژن هوا بِیشتر خواهد بود .بنابراِین آکوآریومهایی که به شکل مکعب مستطِیل ساخته می شوند به مراتب بهتر از آکوآریومهاِی استوانه اِی و کروِی هستند .

 

اولِین نشان کمبود اکسِیژن محلول در آب جمع شدن ماهی ها در سطح آب می باشد .در اِین هنگام باید بلافاصله نسبت به تهوِیه آب اقدام شود .اگر بدلایلِی پمپ هوا خراب شده و درست کردن آن ممکن است ِیکِی دو ساعت بطول انجامد ، باید با ِیک لِیوان چندِین بار آب از آکوآریوم برداشته و از فاصله 30 سانتِی مترِی بداخل آکوآریوم رِیخت تا هواِی کافِی در آب حل گردد .تا آماده شدن پمپ باید هر ساعت دو سه بار اِین کار انجام شود .در مواقع قطع برق نِیز در صورت لزوم باید بهمین ترتِیب عمل کرد .اگرچه تهوِیه آب براِی ماهی ها لازم و ضرورِی است ، با وجود اِین اگر آب بِیش از حد لزوم تهوِیه شود حباب هاِی رِیز هوا که روِی جدار آکوآریوم و گِیاهان داخل آن بوجود می آید ممکن شود باعث اِیجاد بِیمارِی در ماهی ها بنام بِیمارِی «حباب هوا» شود که اکثرا باعث مرگ و میر آنها می شود .بنابراِین از تهوِیه بِیش از حد آب باید خوددارِی گردد .

 

2.درجه حرارت:

 

گرما به طور میانگِین حدود 25 درجه سانتِیگراد است ولِی برخِی از ماهی ها درجات حرارت بِیشترِی لازم دارند .برخِی از ماهی ها براِی زندگِی عادِی به حرارت 25 درجه و براِی تخم رِیزِی به حرارت 28 تا 32 درجه سانتِیگراد احتِیاج دارند .(به تجربه منگرمای اپتیمم28تادرجه می باشد.30)

 

 هرگز نباِید درجه حرارت آب بطور ناگهانِی کم یا زِیاد شود .هنگام تمیز کردن کلی آکوآریوم(3الی 4ماه یکبار) ابتدا باید در ظرفِی، آب هم درجه آکوآریوم درست شود و ماهی ها در آن قرار گِیرند .پس از تمیز کردن آکوآریوم ماهی ها با همان آبِی که قبلا تهِیه شده است باید در آکوآریوم رِیخته شوند .اگر احتِیاج به آب بِیشترِی در داخل آکوآریوم است باید مازاد آب به تدرِیج به آکوآریوم اضافه شود تا از تغِیِیر ناگهانِی درجه حرارت جلوگِیرِی به عمل آید.تغِیِیرات غِیر ناگهانِی درجه حرارت ، اثرات چندان سویی در مقاِیسه با تغِیِیرات ناگهانِی ندارند .براِی مثال هنگام قطع شدن برق براِی مدت چند ساعت ، درجه حرارت آکوآریوم بتدرِیج کم می شود و ممکن است گاهِی 5 ِیا 6 درجه سانتِیگراد هم کاهش ِیابد. همواره باید توجه داشت که هرچه درجه حرارت آب بالاتر رود ، به همان نسبت از تراکم اکسِیژن محلول درآب کاسته خواهد شد .بنابراِین با افزاِیش درجه حرارت ، باید شدت تهوِیه آب افزوده گردد تا تعادل برقرار شود .

 

3.گاز کربنِیک:

 

ماهی ها نِیز در بازدم خود گاز کربنِیک حاصله از سوخت و ساز بدن را به آب پس می دهند. گازکربنِیک از گازهاِی سمی است که حتما باید از آب گرفته شود .قسمتِی از آ ن، هنگام گرفتن اکسِیژن خود به خود از آب بِیرون می رود ولِی قسمتِی دِیگر آب به صورت محلول باقِی می ماند .هرچه درجه حرارت آب بِیشتر باشد ، به علت کمتر شدن قدرت جذب اکسِیژن هوا ، بهمان نسبت قدرت دفع گاز کربنِیک موجود در آن نِیز کمتر می شود .گِیاهان سبز در مقابل نور خورشِید ، ِیا نور لامپ الکترِیکِی ، گاز کربنِیک را گرفته و صرف ماده سازِی می کنند .بنابراِین همواره باید بوسِیله گِیاهان سبز بِین جذب اکسِیژن و دفع گازکربنِیک تعادلی بوجود آِید .هنگام شب و در مواقعِی که نور بداخل آکوآریوم نمی تابد ، گازکربنِیک محلول در آب افزاِیش می یابد .در اِینگونه مواقع باید از طرِیق تهوِیه خوب به از بِین بردن گازکربنِیک اقدام گردد .

 

4.پ - هاش آب :

 

درجه اسِیدِی و قلِیایی آب را پ - هاش می گوِیند .مواد اسِیدِی و قلِیایی داخل آب سعِی می کنند ِیکدِیگر را خنثِی نماِیند .بنابراِین اگر میزان مواد اسِیدِی داخل آب بِیشتر از قلِیا ها باشد آب اسِیدِی و برعکس قلِیایی می باشد. برای مرتفع شدن این مشکل تعویض هفتگی آب به میزان یک دهم حجم کل آکواریوم و هراز چند گاهی مقدار کمی نمک به آب اضافه کنید.گِیاهان داخل آکوآریوم کلا احتِیاج به پ – هاش کمی قلِیایی دارند و اگر پ – هاش آن اسِیدِی شود ، کم کم از بِین خواهند رفت .

 

 5.تنظیم Dh آب اکواریم

 

سختی آب یا همون dh میزان غلظت کلسیم و منیزیم محلول در آب را درجه سختی آب می گویند عنصر هایی که نام بردم به صورت نمک های منیزیم و کلسیم در آب وجود دارند . سر و کار داشتن با موضوع فوق برای کسانی که قصد تکثیر یا از ماهیانی نگهداری می کنند که به سختی آب حساسیت دارند بیشتر اهمیت پیدا می کند . واحد های اندازه گیری در این ارتباط موجود است و دستگاههای که می توان بواسطه اون سختی آب را بدست آورد.
یکی از بهترین روشها برای پایین آوردن سختی آب, نگه داری آب به مدت حداقل 10روز(تجربه خودم)ویا استفاده از رزین است این ماده را در درون لوله ای می ریزند و آب را با سرعت کم از آن عبور می دهند و به این واسطه سختی آب را تقریبا به صفر می رسانند .

 

6.گازها و مواد سمی دِیگر :

 

برخِی از گازها و مواد سمی بوسِیله خود ماهی ها به آب رِیخته می شوند .براِی مثال ادرار ماهِی در آب تولِید آمونِیوم (  (   NH3 می کند که از مواد بسِیار سمی است. پس باید در اِیجاد تعادل بِین حجم آب ، تعداد ماهِی و میزان گِیاه موجود در آب اقدام کرد .

 

7.مواد معلق در آب و کدر شدن رنگ آب

 

آب آکوآریوم حتماً باید همواره تمیز و روشن باشد .اگر غذا بِیش از حد لازم به ماهی ها داده شود مازاد آن در اثر فعل انفعالات باکترِیها تجزِیه شده و باعث کدرشدن آب می شود.بعلاوه ذرات غذا ممکن است به طور معلق در آب قرار گِیرند .کدربودن آب به طور کلِی ممکن است در اثر وجود مواد آلِی جذب نشده در آب و ِیا وجود فِیتو پلانکتنها باشد.اگر آب آکوآریوم همیشه باِین صورت است و پس از تعوِیض قسمتِی از آب ِیا تمام آن باز هم رنگ آب کدر می شود ، حتما باید مقدار گِیاهان داخل آکوآریوم را افزاِیش داد .در آکوآریومهاِی تازه حتِی با بودن مقدار کافِی گِیاه ، بازهم ممکن است رنگ آب کدر شود.علت اصلِی اِین است که هنوز گِیاهان به اوضاع آکوآریوم عادت نکرده اند .براِی اِین منظور حتماً باید ماهی ها ِیک هفته پس از قرار دادن گِیاهان ، به داخل آکوآریوم رِیخته شوند .

 

8.آب مناسب براِی مصرف در آکوآریوم

 

آب لوله کشِی شهرها براِی آکوآریومها بسِیار مناسب می باشد به شرطِی که پ – هاش آن در حد خنثِی و کلر موجود در آن بخوبِی گرفته شود .براِی گرفتن کلر ، می توان آب را قبل از رِیختن در آکوآریوم 48 ساعت در حرارت معمولِی اتاق و ِیا 24 ساعت در حرارت بالاتر نگهدارِی نمود.آب چاه به علت سختِی زِیاد آن کمتر مورد توجه است .بکار بردن آب مقطر در آکوآریوم عملِی است به شرطِی که قبل از رِیختن در آکوآریوم ، به ازای هر چهار لِیتر آب ِیک قاشق چاِیخورِی نمک

 

( تهِیه شده از سنگ نمک ) به آن اضافه شود .

 

زمان خرید ماهی نکات زیر را باید انجام دهید که از تلفات ماهی جلوگیری کنید.

 

1.در صورت وجودروشنایی در اکواریوم آن را خاموش کنید(جلوگیری از شک به ماهی)

 

2.هم دما کردن : پلاستیک حاوی ماهی رامستقیما برای 5 دقیقه در داخل اب بگذارید و در پلاستیک را باز کرده و مقداری از اب اکواریوم  به همان مقدار داخل پلاستیک را داخل پلاستیک بریزید به مدت 5 دقیقه و در پلاستیک را در اب فرو کرده تا خود ماهی ها وارد اب آکواریوم شوند.

 

3.هیچگاه پمپ را برای مدت طولانی خاموش نکنید (مخصوصا در زمستان) چون باعث بالا رفتن درجه حرارت و نیز کمبود اکسیژن در آب شده و در نتیجه ماهیها دچار خفگی می شوند.
4.آب آکواریوم (اگر از سطح شن یا لوله فیلتر کف باشد بهتر است)

 

5.برای جلوگیری از شکستگی احتمالی یونولیت استفاده کنید .

برای سلامتی خودتون و خانوادتون جمیعآ نظربدین



 
عشقم دیسکاسه
ساعت ٦:٠٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ بهمن ۱۳۸٦  

انتخاب دیسکاس:

 

دیسکاس ها دارای رنگ های گوناگون می باشند که هرکدام زیبایی مخصوص به خود را دارند.

 

متاسفانه تشخیص نر و ماده این نوع در دوران قبل از بلوغ هنوز هم به سختی انجام می شود.اما مواردی چند وجود دارد که شاید به وسیله آنها بتوان تا حدی و نه به طور ۱۰۰ درصد نر و ماده دیسکاس را در دوران قبل از بلوغ تشخیص داد.

 

اولین مورد شکل ظاهری کله دیسکاس ها می باشد. معمولا دیسکاس های نر دارای یک شکستگی کوچک بر روی پیشانی خود هستند. در حالی که در دیسکاس های ماده اکثرا پیشانی بدون شکستگی و دارای سطحی صاف است.

 

از طرفی شکل  ماده ها معمولا دایره ای تر و شکل نرها کشیده تر  و بلندتر است.

 

به هر حال مطمئن ترین روش تشخیص شناخت از روی شکل دستگاه تناسلی ست که فقط در دوران بعد از بلوغ میسر است.

 

نکات دیگر:

 

1. دقت کنید که ماهی به حرکات دست شما عکس العمل نشان دهد.

 

۲. بدن ماهی دارای زخم و هیچ نوع لکه غیر عادی رنگی نباشد .

 

۳. رنگ ماهی تیره نباشد.

 

۴. چشمهای ماهی کدر و یا برجسته  نباشند .

 

5-ماهی با سر رو به پایین شنا نکند .

 

۶.باله ها و دم ماهی پوسیده و یا دارای لکه های سفید نباشد.

 

۷. تنفس ماهی بسیار بالا و یا بسیار پایین نباشد.در صورتی که حتی یک ماهی درون مخزن دارای تنفس بالایی بو د و یا با یک آبشش تنفس میکرد از خرید دیسکاس در آن مخزن منصرف شوید.

 

۸. ماهی باله ها ی بالایی و پایینی خود را باز کرده باشد .

 

۹. ماهی از جانب ماهی های دیگر مورد حمله قرار نگیرد.

 

۱۰. شکم ماهی فرورفته نباشد ( مثل اینکه با انگشت داخل خمیر فشار داده شود و نقش فرورفتگی آن بماند)

 

۱۱. ماهی در یک گوشه آکواریوم ساکن و بی حرکت نباشد.

 

۱۲.مدفوع دیسکاس شفاف نباشد.

 

۱۳.پیشانی ماهی تقریبا به اندازه چشمها باشد

 

۱۴. دیسکاس ها سرما نخورده باشند. برای این کار درجه مخزن را چک کنید . این درجه باید بین ۲۸ تا ۳۲ درجه باشد.

 

۱۵.ماهی لرزش نداشته باشد و مرتبا به عقب و جلو حرکت نکند.

 

و ....

 

به توصیه های فروشندگان نیز به هیچ عنوان اعتماد نکنید .

 

 

 جابه جایی ماهی به درون آکواریوم:

 

برای انتقال ماهی ها به درون آکواریوم باید مواردی رعایت شود که در صورت عدم رعایت این موارد صدمات جدی به ماهی وارد می گردد که در مواردی باعث مرگ ماهی می شود.

 

اگر ماهی خریداری شده درون کیسه پلاستیکی ست .درب آن را خوب محکم کنید و لایه بیرونی کیسه را خوب بشویید. حال کیسه محتوی ماهی ها را درون آب آکواریوم قرار دهید . اجازه دهید تا حداقل ۱۵ الی ۲۰ دقیقه بگذرد تا دمای آب موجود در کیسه با دمای آب آکواریوم برابر شود.

 

حال درب کیسه را باز کرده و  ۱ لیوان از آب داخل کیسه را برداشته و دور بریزید. ۵ دقیقه منتظر بمانید و در این ۵ دقیقه کیسه را مجددا درون آب آکواریوم غوطه ور کنید.

 

این کار برای این است که شرایط شیمیایی آب داخل کیسه و آب درون آکواریوم فرق می کند و با این کار به طور تدریجی ماهی به شرایط شیمیایی آب درون آکواریوم عادت می کند.

 

مراحل بال را چندین بار تکرار کنید و هر دفعه با تعداد لیوان آب بیشتر.

 

در انتها و به آرامی ماهی ها را با تور گرفته و در داخل آکواریوم رها کنید. کیسه و آب محتوی آن را نیز دور بریزید.

 

دقت کنید که تور ماهیگیری خود را پس از استفاده درون محلول غلیظ آب نمک و یا متیلن بلو تا استفاده بعدی قرار دهید.

 

نگهداری دیسکاس:

 

دیسکاس ها تقریبا می توانند به مدت ده سال زندگی کنند البته در شرایطی مطلوب که در قسمت های بعدی ذکر می شود . اکثر مردم در نگهداری این ماهی با شکست مواجه می شوند آن هم به علت رعایت نکردن شرایط مخصوص این ماهی است .

 

آب:کیفیت آب در این نوع ماهی بسیار مهم است طوری که شکست و یا پیروزی شما در نگهداری این ماهی بیشتر به این آیتم بستگی دارد . تمام گونه های دیسکاس ها نیاز به آبی با پی هاش بین ۶ و ۷ نیاز دارند .

 

آکواریم:

 

کمترین سایز برای نگهداری این ماهی ۲۰ لیتر برای هر عدد می باشد البته برای دیسکاس های بزرگ و یا متوسط و مقدار ۳۰ لیتر برای هر دیسکاس خیلی بزرگ نیاز است. 

 

فیلتراسیون:

 

بهترین انتخاب برای فیلتر کردن آکواریم دیسکاس فیلترهای بیولوژیکی است که تمام آیتم های آب را در حد نرمال نگه می دارد. البته به دلیل گرانی این فیلتر ها می توان از فیلترهای اسفنجی همراه با فیلترهای کفی همزمان با هم استفاده کرد البته تعویض ۲۰ درصد آب در هفته برای این مواقع ضروری می باشد.

 

نور:

 

نور به جزء گیاهان برای رشد هر چه بهتر دیسکاس ها نیاز است . البته دیسکاس ها به نور شدید یا زیاد علاقه ای ندارند و برای آنها استرس آور است . دیسکاس ها نور نزدیک به تاریک را دوست دارند.

 

دمای آب:

 

انواع مختلف دیسکاس ها در دمای بالاتر از 27درجه سانتی گراد زندگی می کنند و بهترین دما برای آنها 29تا31درجه سانتی گراد می باشد این دما باعث می شود که سوخت ساز بدن سرعت بیشتری داشته باشد(رشد ماهی بالا می رود و استرس ماهی بسیار پایین می آید) و نیز جلوگیری از رشد انگلها می کند و همچنین باعث می شود که ترکیبات آب زودتر حل شوند . 

 

گیاهان و دکور:

 

در حیات وحش دیسکاس ها در مناطقی که دارای چوب های شناور در آب هست زندگی می کنند و نیز در آب های نسبتا اسیدی . بهترین گزینه برای دکور آکواریم دیسکاس انتخاب ریشه و چوب های پوکیده و کاملا پوسیده توسط آب می باشد که روی آب شناور باشند زیرا دیسکاس ها در زیر آنها می توانند مخفی شوند. گیاهانی که می توان در آکواریم دیسکاس ها نگهداری کرد باید گیاهانی باشند که بتوانند در نور کم ، دماهای بالا و نیز آب های اسیدی رشد کنند مانند کریپتون که بهترین گزینه می باشد. 

 

آکواریم دیسکاس از نظر تعداد ماهی :

 

 دیسکاس ها ماهی هایی اجتماعی هستند و باید آنها را در تعداد بیشتر نگهداری کرد . در مورد همزیستی دیسکاس ها با دیگر ماهی باید بگویم که بهتر است در آکواریم دیسکاس ها فقط از چند عدد کوریدوراس استفاده کرد و هیچ نوع ماهی دیگری را با آنها همزیست نکنید زیرا دیسکاس ها ماهی های بسیار خجالتی هستند و هنگام غذا خوردن از دیگر ماهی ها عقب می افتند و نمی توانند به راحتی تغزیه کنند البته اگر خواسته باشید دیسکاس ها را با دیگر ماهی همزیست کنید می توانید آنها را با آنجل نگهداری کنید.

 

 

تغذیه دیسکاس:

 

1.بهترین گزینه برای تمام ماهیان  بخصوص دیسکس کرم قرمز منجمد می باشد.

 

2. دل خرد شده

 

3.اسفناج آب پز شده

 

4.غذاهای خشک تترا که بهترین نوع می باشند.

 

5.برای تقویت رنگ دیسکاس می توانید از تترامین و تترابیتس استفاده کنید.

 

 

جفتگیری:

 

 دیسکاسها در انتخواب جفت خیلی حساسند اونها خودشون جفت رو

 

انتخاب می کنند برای اینکار باید شما یک تانک پر از دیسکاس داشته باشید تا جفت ها

 

همدیگرو انتخواب کنن.نکته جالبی که در مورد دیسکاسها وجود داره و اونهارو شاخص کرده وفاداریشونه  دیسکاسها وقتی جفت انتخواب می کنند تا آخر عمر با هم هستند و با ماهی دیگه ای جفت نمیشن .

 

 

تولید مثل دیسکاس:

 

در ابتدا باید اشاره شود به اینکه اکثرا به اشتباه بعد از تخمریزی والدین را از تخم ها جدا می کنند ،در صورتی که لاروهای دیسکاس تا یک هفته از ترشحات بدن والدین تغذیه می کنند و بعد می توان از آرتمیای زنده برای تغذیه آنها استفاده کرد.برای تخمریزی باید یک جفت خوب که انتخاب شده باشند را در آکواریمی جدا قرار دهید و در داخل آن یک سنگ صاف و سیقلی را به صورت شیبدار از قبل  قرار دهید بعد از مدتی آنها شروع به تمیز کردن سنگ می کنند و در همانجا تخمریزی می کنند دمای آب حتما باید در ۲۸ درجه ثابت باشد پی هاش آب نیز باید ۶ تا ۶.۳ باشد و اکسیژن دهی به آکواریم باید کاملا مفید باشد . بعد از تبدیل تخم ها به لارو تا سه روز غذای لاروها از کیسه زرده آنها تامین می شود سپس به بدن والدین می چسبند و از ترشحات پوست والدین تغذیه می کنند بعد از یک هفته می توان به آنها آرتمیای تازه هچ شده، داد . سپس می توان والدین را از لاروها جدا کرد.تعویض ۲۵ درصد آب لاروها در هر دو روز سلامت لاروها را تضمین می کند.

صحبت تکراری:نظربدین