javahermarket

(دیسکاس(وبلاگ تخصصی ماهیان آکواریومی
 
 

(دیسکاس(وبلاگ تخصصی ماهیان آکواریومی

به دنیای زیر آب خوش آمدید.سکوت وآرامش بهترین هدیه این دنیا
 
دلقک ماهی(ماهیان آب شور)
ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٥ اسفند ۱۳۸٦  
آخرین پست در سال86 رو در مورد ماهیان آب شور آپ می کنم.

دلقک ماهی(:( Clown fish(ماهی آب شور)

ماهی خوش رنگی است مربوط به سواحل مرجانی اقیانوس آرام که ارتباط جالب توجهی با انواع شقایق دریایی دارد و به همین دلیل غالباً ماهی شقایق خوانده می شود. حدود 12 نوع آن که شناخته شده هستند همگی رنگ های درخشان دارند.

نوع Amphiprion percula چند اینچی بیشتر رشد نمی کند و بدنی به رنگ نارنجی روشن دارد با سه نوار عمودی سفید که کاملاً پهن و مشخص هستند. باله ها دارای حاشیه سیاه هستند.

 

مشابه این نمونه در انواع دیگر هم یافت می شود.آنها زندگیشان را در میان بازوان مواج شقایق های دریایی بزرگی سپری می کنند که این شقایق ها با همین بازوان و جزیی از صدها هزار سلول نیشدار که در طول آنهاست، ماهی های دیگر را شکار کرده و می خورند.

 

سئوالی که پیش می آید این است که چگونه دلقک ماهی ها قادر هستند از زخم نیش آنها در امان بمانند؟

در ابتدا چنین تصور می شد که دلقک ماهی ها به اندازه کافی زیرک هستند که از این خطر اجتناب کنند ولی وقتی نوع استرالیایی دلقک ماهی Stoichactis را زیر نظر گرفتند به این نتیجه رسیدند که این ماهی ها در حقیقت بدن خود را به بازوان و نیشهای شقایق دریایی می سایند و آن را به باز شدن تحریک می کنند و وقتی وارد آن می شوند، اغلب سرشان را هنگام استراحت به مقداری از مدخل شقایل دریایی بیرون نگاه می دارند ولی اگر خطری احساس کنند به داخل شقایق می روند و همان جا می مانند. چنانچه دلقک ماهی از میزبانش (شقایق) محروم شود به راحتی طعمه دشمانش می گردد. تا وقتی که این ماهی نه تنها در آغوش شقایق پناه می گیرد که حتی از باقیمانده غذای آن نیز تغذیه می کند، حدس اینکه سود شقایق در این همزیستی جدی چیست، دشوار است.

و اینم عکس چند تا ماهی آب شور:

۱. ماهی پیکاسو:

شیر ماهی یا خروس ماهی

اسب دریایی

و انجل دریایی

۱.

۲.

ساعات و روز های خوشی رو برای همه آرزومندم



 
تغذیه ماهی های آکوآریومی(4)
ساعت ٤:۱٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ اسفند ۱۳۸٦  

سلام

آخرین پست غذای ماهی رو براتون می نویسم.در پست های قبلی در مورد غذاهای زنده و طرز تهیه شون نوشتم.اما در زندگی شهری(بخصوص آپارتمان نشینی) تولید غذای زنده به صرفه نیست یا با مشکلات فراوان هست.پس راهکار جدید و بی دردسری پیشنهاد میشه:  استفاده از غذاهای منجمد و خشک شده که توسط شرکتهایی مثل:تترا و... تهیه و فراوری میشه.من به اختصار به چند نمونه از بهترین غذاها اشاره می کنم و بعضی رو همراه با عکس نمایش می دم.

1.کرم قرمز منجمد:که به صورت کیلویی یا بسته های 120گرمی وجود داره.توضیحات کامل در مورد کرم قرمز در پستهای قبلی هست.

2.کرم توبی فکس: این غذا بصورت مکعب مربع های کوچک درست شده و کرم های ریز رو بصورت فشرده و خشک شده است و با بسته بندی در سایزهای 100گرمی و بیشتر.

 

 

3.آرتمیا(مغز میگو): این غذا بصورت پودر و به رنگ نارنجی تیره فروخته میشه و باعث پر رنگ شدن و سر حال شدن ماهی ها و تولید مثل بیشتر و بهتر اونها میشه.

4.کرم خونی خشک: غذای خیلی خوبی برای بیشتر ماهی هاست و ماهی ها علاقه زیادی به خوردن اون دارند.پروتئین و فیبر این غذا به نسبت غذاهای دیگه بالاتره . این غذا در واقع لارو نوعی پشه بنام Chironomid هست که به رنگ قرمزه و اصطلاحا" بهش کرم خونی گفته میشه. در  بسته بندی در سایزهای مختلف وجود داره.

5.گرانول: غذایی مناسب برای ماهی های بزرگ و ماهی های همه چیز خوار و ماهی هایی هستن که در عمق آب زندگی میکنن مثل گربه ماهی ها و ماهی های طلایی.

این غذاها بخاطر سنگین بودن به کف آکواریوم فرو میرن و ماهی های کف آبی از اونها تغذیه میکنن . ترکیب این غذاها اغلب از دل گاو و اسفناج چرخ کرده و آرد سویا هست که بصورت خشک عرضه میشه و ارزش غذایی نسبتن خوبی داره.

6.تخم میگو:این محصول رو پس از هچ کردن به ماهیها می دهند.جزء بهترین غذاهاست. (توضیحات کامل در مورد آرتمیا و نحوه هچ در پستهای قبلی هست)

7.غذای پولکی:  در همه آکواریوم فروشی ها فروخته میشه.در رنگهای مختلفی عرضه میشه و ترکیب اصلی تمام این غذاها یکی هست و رنگها نباید شما رو گول بزنه که رنگ قرمز یا سبز متفاوت هستن با هم و یا ارزش تغذیه ای اونها متفاوته . این غذاها مناسب برای ماهی هایی هستن که در سطح آب و لایه های میانی شنا میکنن و زیاد نباید به ماهی ها داده بشه . مثل ماهی های زنده زا , گوپی ها و مولی ها و دم شمشیری ها و ماهی های همه چیز خواری مثل ماهی های طلایی.

8.دل گاو: که ارزش غذایی بالایی داره و همه ازش دیدید.

 

 واز غذاهای دیگه می تونم به اون اشاره کنم لوفاک و بیو مار و میگوی خشک شده و دافنی منجمد و... است.

                                         دافنی منجمد

دافنی خشک:

میگو خشک:

 

 و جواب باقی سوالات در پست اول:

ب : روزِی چند بار باید به ماهی ها غذا داد ؟

همانطور که می دانِیم ماهی ها جانوران خونسردِی هستند که شدت متابولِیسم و سوخت وساز بدن آنها بستگِی کامل به درجه حرارت محِیط آنها ،ِیعنِی آبِی که در آن زندگِی می کنند دارد .هرچه درجه حرارت آب بِیشتر باشد ، تنفس سرِیعتر بوده و هضم غذا و پس دادن مازاد آن تندتر انجام می گیرد .البته گونه هاِی مختلف ماهِی ، افزاِیش درجه حرارت آب را تا حد مشخصِی می توانند تحمل نماِیند و اگر گرماِی آب از آن حد افزاِیش ِیابد برعکس تنفس و تغذِیه آنها کند و مختل گردِیده و ممکن است باعث مرگ و میر آنها گردد .هرچه درجه حرارت کاهش ِیابد ، به همان نسبت جذب غذا توسط ماهِی کاهش ِیافته و در حد خاصِی باعث امساک آن می گردد .

به طور کلِی ماهی های آکوآریومی که در حرارت 25 درجه سانتِیگراد ولع خاصِی نسبت به خوردن غذا دارند ، در حرارت 22 درجه داراِی اشتهاِی نسبتا خوبِی بوده ولِی در حرارت 19 درجه سانتِیگراد علاقه اِی بخوردن غذا نشان نمی دهند .در گرماِی 27 درجه سانتِیگراد نِیز اشتها از میزان خود در حرارت 25 درجه کمتر خواهد شد .علت اصلِی کاهش اشتها ، کمتر شدن اکسِیژن محلول درآب در حرارت بالاتر می باشد .به طور کلِی به ماهی ها آکوآریومی باید روزانه دو وعده غذا داده شود .عده اِی روزِی ِیکبار به اِین ماهی ها غذا می دهند .اِین کار نه تنها رشد ونمو ماهی هارا مختل می نماِید بلکه لذت غذا دادن به ماهی ها و لذت غذا خوردن توسط ماهی ها را نصف می کند .اگر شرایط طورِی است که فقط روزانه ِیک وعده می توان به ماهی ها غذا داد ، حتما باید تغذِیه آنها در صبح انجام گِیرد .تغذِیه در صبح ، هضم غذا را بخصوص در آکوآریومهاِی گِیاهدار و در مجاورت نور ، آسانتر می سازد .هضم غذا هنگام شب که عملا تولِید اکسِیژن در داخل آکوآریوم کمتر و تولِید گاز کربنِیک بِیشتر است، مشکلتر می باشد.اگر بدلِیلِی مانند قطع شدن برق و غِیره درجه حرارت آب ماهی ها تزیینِی براِی مدتِی باید بِین 19 تا 20 درجه سانتِیگراد باشد ، روزانه باِید فقط ِیکبار غذا به آنها ، آن هم صبحها داده شود .

تغذِیه بچه ماهی ها و نوزادها کاملا با ماهی های بزرگتر فرق می کند .به لاروها باِید هر ساعت یکبار غذا داد ولِی دادن غذا فقط باید هنگام روز صورت گِیرد .تغذِیه بچه ماهی ها ممکن است هردو ساعت ِکبار انجام گِیرد .اگر غذاِی زنده مانند دافنِی ، آرتمیا ِیا سِیکلوپس به ماهی ها داده می شود باید روزانه 5 بار به آنها را غذا داد .مقدار غذاِی زنده انواع ِیاد شده در هر دو وعده باید به اندازه اِی باشد که پس از نِیم ساعت اثرِی از آنها باقِی نماند .

ج : در هر وعده باید چقدر غذا به ماهی ها داده شود؟

میزان غذایی که باید هر بار به ماهی ها ِیک آکوآریوم داد بستگِی کامل به درجه حرارت ، تعداد ماهی ها ، شرایط داخل آکوآریوم و میزان سلامت ماهی ها دارد .هر آکوآریوم دار بهتر است از طرِیق تجربه اِین میزان را خود مشخص نماِید .به طور کلِی مقدار غذایی که باید در هر وعده به ماهی ها داد باید به اندازه اِی باشد که پس از 3 تا 5 دقِیقه هِیچگونه اثرِی از آن باقِی نمانده و تمام آن توسط ماهی ها خورده شود .در چنِین شرایطی نه تنها ماهی ها سا لم خواهند ماند ، بلکه آب نِیز همواره تمیز مانده و از حِیف و میل غذا جلوگِیرِی خواهد شد .در گرماِی 24 تا 27 درجه سانتِیگراد اگر در شبانه روز دو بار به ماهی ها به روش فوق غذا داده شود و مقدار غذاِی مصرف شده در دو بار بدقت محاسبه گردد ، می توان اِین مقدار غذا را بجاِی دو بار ، در 3 ِیا 4 بار به ماهی ها داد .ولِی هرگز نباِید روزانه 3 تا 4 بار به آنها تا حد سِیر شدن غذا داد .اگرچه غذا دادن به ماهی ها داراِی لذت زِیاد است ولِی به هِیچ وجه نباِید به دلیل لذت بردن بِیشتر ، ماهی ها را که در واقع جزیی از افراد خانواده محسوب می شوند ناراحت کرد مگر اِینکه جِیره غذایی روزانه در چند مرتبه به آنها داده شود .

از آنجا که غذاِی خشک پس از قرار گرفتن در آب مرطوب و متورم می شود ، هرگز نباِید همه غذاِی ِیک وعده را ِیکباره به ماهِی داد ، بلکه باید اِین مقدار کم کم و در مدت چند دقِیقه به آنها داده شود .اگر کسِی تعداد زِیادِی آکوآریوم دارد بهتر است ابتدا قسمتِی از غذا ِیکبار به همه آکوآریومها داده شود و سپس مجددا اِین کار تکرار گردد .بهتر است غذاِی خشک قبل از دادن به ماهی ها مرطوب نشود زِیرا ماهی ها بو و مزه آن را چندان دوست ندارند .

د : آیا تغذِیه ماهی ها در فصول مختلف فرق می کند؟

بطور کلِی اگر قسمتِی از جِیره غذایی ماهی ها را غذاهاِی زنده تشکِیل می دهد ، تهِیه و تامین آنها در فصل زمستان و گاهِی اواخر پاییز مشکل می باشد .در چنِین شرایطی ِیا باید نوع غذاِی زنده را تغِیِیر داد و ِیا از غذاهاِی زنده اِی که بصورت خشک و تجارتِی تهِیه می شود استفاده نمود .امروزه می توان انواع خشک شده کرم توبِی فکس ، میگوِی آب شِیرِین و حتِی دافنِی را خرِیدارِی نمود .اگر درجه حرارت آب با وجود بخارِیهاِی ترمومتر دار به علت گرمتر ِیا سردتر بودن بِیش از حد هوا در فصول مختلف تغییر کند ، باید میزان غذاِی داده شده در هر فصل با توجه به درجه حرارت آکوآریوم محاسبه گردد .

ه : در صورت رفتن به مسافرت ِیا دوربودن ازمنزل براِی تغذِیه ماهی ها چه باِید کرد؟

اکثرا ممکن است افرادِی که آکوآریوم دارند مجبور به تنها گذاشتن ماهی ها براِی مدت کوتاه و ِیا طولانِی گردند .اگر اِین زمان 3 تا 5 روز است هِیچ اشکالِی ندارد که به ماهی ها در اِین مدت اصولا غذایی داده نشود ، زِیرا اگر ماهی ها بکسِی سپرده شوند که نحوه غذا دادن به آنها را نداند ، ضررِی که از تغذِیه غِیر صحِیح آنها توسط فرد ناوارد حاصل می شود ، بمراتب بِیشتر از ضررِی است که از گرسنه ماندن آنها بوجود می آِید .عده اِی فکر می کنند که اگر ماهِی ِیک ِیا دو روز گرسنه بماند خواهد مرد .اِین درست خلاف حقِیقت است زِیرا اگر همه شرایط دِیگر محِیط ماهِی خوب باشد ولِی فقط غذا در دسترس آن نباشد ، هفته ها ممکن است زنده بماند .وقتِی ماهی ها را می خواهند از کشورهاِی تولِیدکننده به ساِیر کشورها صادر کنند ، مراحل صدوراز آن کشور و ورود به کشور دِیگر ممکن است چندِین روز طول بکشد .بدون شک نه تنها هنگام حمل و نقل به آنها به هِیچ وجه غذا داده نمی شود ، بلکه حداقل 24 ساعت قبل از پرواز نِیز آنها را وادار به امساک می نماِیند .بنابراِین هِیچگونه ترسِی از گرسنه ماندن ماهی ها براِی مدت 3 تا 5 روز نباِید وجود داشته باشد .

اگر مدت زمان مسافرت و دور بودن از منزل از 5 روز تجاوز می کند ، بهتر است تغذِیه ماهی ها به شخص آگاهی سپرده شود .در صورت نبودن فرد آگاه ، بهتر است به کسِیکه اِین مسئولِیت سپرده خواهد شد ، آموزش کافِی داده شود و حتِی از او خواسته شود که ِیکِی دو بار در حضور صاحب آکوآریوم به ماهی ها غذا دهد .



 
تغذیه ماهی های آکوآریومی(3)
ساعت ۱:۳٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ اسفند ۱۳۸٦  

سلام

 ادامه مطلب در مورد غذای ماهی: 

7- کرم قرمز :

 این کرم را که در کف استخرها و حوضچه هاِی قدِیمی و نِیز در درِیاچه ها و آبگِیرها پِیدا می شود اکثرا می شناسند .رنگ قرمز خونِی و طول آن حدود 12 میلِیمتر بوده و با حرکات منظم و به شکل 8 انگلِیسِی در آب شنا می کند .ماهی ها علاقه خاصِی بخوردن آن دارند ولِی گاهِی دِیده می شود که کرم بصورت هضم نشده توسط ماهِی دفع می گردد .اِین کرم که به آن کرم خونِی هم می گوِیند درگل و لاِی کف ، بخصوص روِی چوبهاِی پوسِیده کف آب نوعِی لانه براِی خود می سازد . 

8- کرمهای شیشه ای : 

در فصل زمستان در بسِیارِی از درِیاچه ها و استخرها می توان با ِیک تورِی دستِی مقدار زِیادِی کرمهاِی شفاف که به آنها کرم شِیشه اِی می گوِیند، صِید نمود .اِین جانوران در واقع کرم نبوده بلکه نوزاد انواع مگسها هستند که طول آنها ممکن است تا 12 میلِیمتر برسد .گاهِی می توان هفته ها را در آب سرد زنده نگهداشت .ماهی ها معمولا علاقه خاصِی بخوردن آنها دارند . 

9- نوزاد پشه :

 تخم رِیزِی عده زِیادِی از انواع پشه ها در آب و بخصوص در گودالهایی که پس از بارندگِی بوجود می آید انجام می گِیرد .در آبِی که داراِی گِیاهان پوسِیده و برگهاِی مرده زِیاد است تخم رِیزِی آنها بِیشتر است .در بِیشتر مناطق کشور بخصوص آبگِیرها مردابها و گودالهاِی آب در شمال کشور ، گاهِی می توان نوزاد سِیاه رنگ حشرات را که تا حدودِی کرم مانند بوده و داراِی سر بزرگ و دم اِیکس مانند است با تراکم بسِیار زِیاد مشاهده نمود .میانگِین طول نوزادها 6 تا 7 میلِیمتر است و معمولا در سطح آب شنا می کنند ولِی هنگام ترسِیدن بلافاصله به عمق آب فرو می روند .تراکم آنها گاهِی بحدِی است که باعث تِیره شدن سطح آب می گردند .می توان آنها را بمقدار زِیاد در ِیک سطل آب حمل و نقل نمود و براِی اِینکار احتِیاجِی به سرد کردن آب نِیست .بنابراِین جمع آورِی و مصرف آنها به عنوان غذا نه تنها مورد توجه ماهی هاست، بلکه با اِینکار می توان سالانه میلِیونها پشه خونخوار را نِیز از بِین برد . 

10- مگسها :

 انواع مگسها نیز لقمه مناسبی براِی ماهی ها بزرگتر می باشند و اکثر ماهی ها علاقه خاصِی بخوردن آنها نشان می دهند .براِی جمع آورِی آنها نباِید از مواد شِیمیایی مانند امشِی و غِیره استفاده کرد چون ممکن است باعث ناراحتِی ماهی ها شود .از مصرف پشه هاِی مرده و خشک شده باید خوددارِی کرد . 

11- میگوِی آب شیرِین :

 اشخاصِی که در درِیاِی مازندران شنا کرده اند بخوبِی اِین حِیوان را که به آن گاماروس و به زبان محلِی روش می گوِیند، می شناسند .در سواحل درِیاِی مازندران دو نوع از آن به حد و فور ِیافت می شود و معمولا هنگام خارج شدن افراد از درِیا ، اِین جانوران که در لبه آب و بِین ماسه ها زندگِی می کنند روِی پاِی آنها دِیده می شوند .علاوه بر درِیاِی خزر نمونه هایی از آن را در بِیشتر آبگِیرهاِی داخلِی می توان مشاهده نمود .طول آنها ممکن است تا 10 میلِیمتر یا بِیشتر هم برسد .اِین جانوران غذاِی بسِیار مناسبِی براِی ماهی ها بزرگتر به حساب می آِیند .براِی جمع آورِی آنها می توان مقدارِی از ماسه ها ِی محتوِی آنرا برداشته و با شستشو آنها را جدا نمود .معمولا بِین آنها اندازه هاِی مختلف ِیافت می شود ولِی حتِی کوچکترِین آنها براِی تغذِیه بچه ماهی ها بزرگ می باشد .بنابراِین باید فقط براِی تغذِیه ماهی ها بزرگتر مصرف گردد .حمل و نقل آنها به شهرها و نقاط دور از ساحل تا حدودِی مشکل ولِی غِیر ممکن نِیست .میگوِی آب شِیرِین از غذاهاِی زنده مناسبِی است که می تواند توسط آکوآریوم فروشِیها در اختِیار آکوآریوم دارها قرار گِیرد .مثل هر غذاِی دِیگر هرگز نباِید بِیش از حد از آنها به ماهی ها داده شود. 

12– انفوزوئرها یا مژه داران :

 بدون شک مژه داران براِی افراد عادِی شناخته شده نِیستند و اگر چه از گروه هاِی خاصِی از جانداران بسِیار رِیز تشکِیل می گردند ، اما با وجود اِین پرورش دهندگان ماهِی هر نوع جانور آبزِی تک ِیاخته رِیز را جزو آنها محسوب می نماِیند .اِین کار از نظر علمی چندان صحِیح نِیست و براِی مثال گروه بزرگ روتِیفرها که توا م با انفوزوئرها دِیده می شوند جزو آنها محسوب نمی شوندقد انفوزوئرها بسِیار رِیز و به اندازه ذرات گرد و خاک می باشد .بنابراِین براِی جمع آورِی آنها باید تورهایی که چشمه آنها بسِیار رِیز است به کار روند .براِی اِینکار از پارچه هایی مانند موسِیلن و مش  می توان استفاده نمود .تورهاِی مخصوص جمع آورِی فِیتوپلانکتن ها در صورت موجود بودن مناسب ترِین وسِیله براِی جمع آورِی آنهاست .حداکثر تراکم آنها در فصل بهار است ولِی در ساِیر فصول و حتِی زمستان هم ِیافت می شوند .برخِی از گونه هاِی آنها به صورت گروهِی زندگِی می کنند و معمولا با رنگ زنگ زدگِی در سطح آب دِیده می شوند .گاهِی انفوزوئرها ممکن است بطور کامل روِی بدن دافنِیها را بپوشانند و دافنِی را به صورت گوِیچه اِی در آورند، با شستشوِی اِین دافنِیها در داخل الک می توان بخوبِی آنها را جدا نمود . انفوزوئرها غذاِی بسِیار مناسبِی براِی نوزادها پس از جذب کِیسه زرده می باشند .نوزادها اکثرا در اِین مرحله از زندگِی توانایی خوردن دافنِی هاِی بسِیار رِیز را هم ندارند و انفوزوئرها به بهترِین وجهِ می توانند غذاِی اولِیه آنها را تشکِیل دهند. 

پرورش انفوزوئرها :

 گسترش و وفور انفوزوئرها بحدِی است که اسپور ( نوعِی تخم ) آنها در هوا و در هر جاِی کره زمین یافت می شود .اگر اِین اسپورها داخل آبِی که داراِی مواد غذایی پوسِیده است بِیفتند، به زودِی تبدِیل به انفوزوئر می گردند .با توجه به اِین موضوع می توان مقدارِی مواد غذایی پوسِیده در داخل ظرف آب رِیخته و آنرا در مجاورت هوا قرار داد و پس از چند روز اقدام به استحصال انفوزوئرها نمود .براِی اِین منظور می توان ِیک ِیا دو برگ کاهو را زِیر نور آفتاب ِیا روِی رادِیاتور شوفاژ خشک کرده و پس از خرد کردن آنرا روِی سطح ظرف آب مورد نظر پاشِید .می توان کاهو ، اسفناج و ساِیر برگها را بصورت خام نِیز بکار برد ولِی تا وقتِی که اِین برگها بخوبِی در داخل آب پوسِیده و تخمیر نشوند ، رشد و نمو انفوزوئرها شروع نخواهد شد .حلزونها با خوردن گِیاهان و دفع آنها بصورت نِیمه هضم شده ، رشد و نمو انفوزوئرها را تسرِیع می نماِیند .روش دِیگر تولِید انفوزوئرها رِیختن آب جوش روِی علف خشک و نگهدارِی آن براِی مدت چند روز می باشد .در اِین روش نِیز می توان به مقدار زِیاد از اِین غذاِی زنده براِی نوزاد ماهی ها تهِیه نمود .بدون شک درآکوآریومها آب و دِیواره هاِی داخلِی آن چندان تمیز نِیست مقدارِی انفوزوئر تولِید می شود ولِی میزان آن فقط براِی تعداد کمی لارو کافِی می باشد .اگر بخواهِیم تولِید انفوزوئرها را در داخل آکوآریوم تکثِیر ماهِی که قرار است بزودِی لارو در آن ظاهر شوند، افزاِیش دهِیم ، می توان ِیک ِیا دو تکه کاهوِی پوسِیده در داخل آن قرار داد .با اِین کار نه تنها آب آکوآریوم خراب نخواهد شد ، بلکه به اندازه کافِی غذاِی زنده رِیز براِی نوزادها تولِید و تامین خواهد شد .بدون شک اگر کاهوِی پوسِیده زِیادِی در آکوآریوم رِیخته شود ، باعث آلودگِی آب آن و در نتِیجه مرگ و می ر احتمالِی نوزادها خواهد شد .در آکوآریوم ِیا مخزن پرورش انفوزوئرها ، آب با افزاِیش رشد و نمو آنها رنگ کدر به خود می گِیرد که براِی زندگِی لاروها نامساعد خواهد بود .تهوِیه آب باعث روشنتر شدن رنگ و از بِین رفتن نسبِی کدر بودن آب می شود ولِی باز هم نباِید لارو ماهی ها در داخل آنها قرار گِیرد .براِی تغذِیه لاروها می توان روزِی چند بارِیک ِیا دو لِیوان آب محتوِی انفوزوئرها را ( بسته به میزان آنها ) به داخل آکوآریوم محتوِی آنها اضافه نمود .همچنِین می توان در مواقع تغذِیه ، مقدارِی از آنها را با تورِی مخصوص صِید کرده و به لاروها داد ولِی روش اول بهتر است .



 
تغذیه ماهی های آکوآریومی(2)
ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ اسفند ۱۳۸٦  

سلام

ادامه مطلب غذای ماهی رو می خوام براتون بنویسم: 

3- آرِتمیا یا میگوِی آب نیمه شور :

 یکی از بهترِین غذاهاِی ماهی ها تزیینِی، مخصوصاً بچه ماهی ها ، نوزاد آرتِمیا است که ِیکِی از سخت پوستان آبزِی می باشد .تخم هاِی بسِیار رِیزِی آرتمیا که به آن برا ِین شرِیمپ ِیا میگوِی آبهاِی نِیمه شور هم می گوِیند امروزه به صورت تجارتِی تولِید شده و در بسته هاِی کوچک فروخته می شود .در اِیران اِین آبزِی به مقدار بسِیار زِیاد در درِیاچه ارومیه ( رضاییه ) زندگِی می کند و در واقع تنها حِیوانِی است که در اِین درِیا زندگِی می کند .در اواخربهار و در تابستان و پاییز می توان توده هاِی تخم را به صورت شناور در قسمت شرقِی و جنوب شرقِی درِیاچه مشاهده کرد .براِی تغذِیه آنها می توان مقدار کمی کاهِ تخمیر شده ِیا گِیاه پوسِیده را در داخل آب محتوِی آنها قرار داد .انفوزوئرها و ساِیر مواد غذایی که از تخمیر اِین گِیاهان تولِید می شوند ، همچِنِین فِیتوپلانکتن هایی که در اثر تابش نور در آب تولِید می شوند غذاِی مناسبِی براِی نوزادهاِی آرتمیا می باشند . 

4- کرم خاکی:  

کرم خاکِی را بدون شک همه می شناسند .اِین همان کرمی است که در باغچه ها و در داخل خاک زندگِی می کند و معمولا در مواقع بارندگِی که آب موجود در خاک باغچه تجمع می کنند.این زِیاد می شود از ترس خفه شدن خاک را ترک کرده و در اطراف باغچه کرم را کرم باران و برخِی کرم باغچه می گوِیند و چون بعنوان طعمه براِی صِید ماهِی با قلاب هم بکار می رود، عده اِی دِیگر به آن کرم ماهِیگِیرِی می گوِیند .طول آنها گاهِی ممکن است تا 20 سانتِیمتر هم برسد .هنگام جمع آورِی آنها براِی تغذِیه ماهی ها باید از برداشتن کرمهاِی داخل توده هاِی پهن که در اطراف آنها ترشحات زرد رنگ دِیده می شود، خوددارِی شود چون حتِی ماهی ها درشت وحشِی هم از خوردن آنها امتناع می نماِیند .براِی اِین منظور می توان در ِیک قوطِی حلبِی یا حلب هاِی کوچک نباتِی حدود 15 تا 20 سانتِیمتر خاک مرطوب رِیخته و مقدارِی پوره سِیب زمینِی ، آرد ذرت ِیا آرد چاودار براِی تغذِیه آنها به خاک اضافه کرده و کرمها را مقدارِی برگ مرطوب افرا براِی تغذِیه آنها در روِی خاک قرار داد .آکوآریوم فروشِی ها می توانند اِین کرمها را جمع آورِی و به علاقمندانِی که حوصله ِیا وقت جمع آورِی آنها را ندارند، بفروشند .  

5- کرم سفید :

این کرم که رنگ آن سفید شِیرِی است و طول آن 15 میلِیمتر ِیا بِیشتر است از خوِیشاوندان کرم خاکِی بوده و به بهترِین وجهِ می توان آنها را در حد تجارتِی تکثِیر و تولِید نمود .تکثِیر و تولِید آنها در شرایط نسبتا گرم و مرطوب تا حدودِی آسان است .در حال حاضر فقط اِین کرم در کارگاه تکثِیر و پرورش تاسماهِیان شِیلات اِیران براِی تغذِیه نوزاد ماهِیان خاوِیارِی تکثِیر می شود و تولِید سالانه آن حدود 600 کِیلوگرم ِیا بِیشتر می باشد .براِی تولِید آن جعبه هاِی مخصوص که عمق خاک آنها حدود 10 سانتِیمتر است بکار می رود .در پاِیان می توان توده کرم خالص را برداشت کرده و براِی تغذِیه ماهی ها بکار برد. کرمهاِی جدا شده می توانند چندِین ساعت در حرارت معمولِی ِیخچال زنده بمانند .در داخل آب آکوآریوم همه کرمها می توانند مدت چند ساعت زنده بمانند .براِی تغذِیه بچه ماهی ها باید کرمها را با تِیغه چاقو تکه تکه کرد و در هر بار غذا دادن به ماهی ها باید به اندازه به آنها داده شود که پس از 15 دقِیقه اثرِی از کرمها باقِی نماند ، در غِیر اِین صورت بخصوص در مواقعِی که سنگرِیزه در کف آکوآریوم وجود دارد پوسِیده شدن مازاد کرمها باعث آلوده شدن آب آکوآریوم می شود . 

6- کرم توبی فکس :

 در آبهاِی کثِیف و بخصوص در فاصله 600 تا 700 مترِی محل رِیزش فاضلابهاِی خانگِی و شهرِی ( نه صنعتِی ) در آب رودخانه ها ِیا آبگِیرها ، و گاهِی در کناره استخرهاِی پرورش دافنِی می توان قسمتهاِی زنگ زده اِی مشاهده نمود که ابتدا بنظر می رسد توده دافنِی باشند .اِین توده ها اکثرا کرم توبِی فکس می باشند .اِین کرم داراِی رنگ صورتِی خاصِی می باشد .براِی نگهدارِی آن بصورت زنده می توان مقدار صِید نشده را در داخل ِیک سطل زِیر شِیر آب قرار داده و بطور دائم مقدار کمی آب به داخل آن جرِیان داد .کرمها در اِین حالت بصورت توده اِی در کف سطل باقِی می مانند .هر چه درجات حرارت آب کمتر باشد زمان نگهدارِی آنها طولانِی تر خواهد بود .معمولا در طول مدت سال می توان آنها را از مناطق طبِیعِی زندگِیشان جمع آورِی نمود .از دادن کرم هاِی مرده به ماهی ها باید جدا خوددارِی کرد .امروزه در کارخانه هاِی سازنده غذاِی ماهی ها تزیینِی به مقدار فراوان از اِین کرم تولِید شده و پس از خشک کردن بصورت مکعبهاِیی در آورده و در بسته بندِیهاِی خاص با قِیمت مناسب در اختِیار علاقه مندان قرار می دهند.



 
تغذیه ماهی های آکوآریومی(1)
ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸٦  

سلام

از امروز شرح کامل در مورد غذای ماهی رو براتون می نویسم. 

تغذیه ماهی های آکوآریومی :

یکی از مهمترِین نکات در نگهدارِی ماهی های تزیینِی و تکثیر و پرورش آنها نحوه تغذیه و نوع غذاهایی است که به آنها داده می شود .در تغذِیه ماهی ها چند عامل باید مورد توجه قرار علاقه مندان گیرد که عبارتند از :

 الف : چند نوع غذا باید به ماهی ها داده شود ؟

ب : روزِی چند بار باید به ماهی ها غذا داد ؟

ج : در هر وعده باید چقدر غذا به ماهی ها داده شود ؟

د : آیا تغذِیه ماهی ها در فصول مختلف فرق می کند ؟

ه : در صورت رفتن به مسافرت یا دور بودن از منزل برای تغذیه ماهی ها چه باید کرد ؟ 

چون جواب سوالات زیاده و در یک پست جا نمیشه پس در چند پست آن را شرح می دهم. 

الف : چند نوع غذا باید به ماهی ها داده شود؟

 ماهی ها از نظر تغذِیه با ِیکدِیگر متفاوت بوده و هر گروه از آنها مواد غذاِیِی خاصِی تغذِیه می نمایند.ماهی ها یک گونه نیز در سنین مختلف ممکن است عادات غذایی متفاوتِی داشته باشند.به طور کلی ماهی ها ممکن است گوشتخوار ، گِیاهخوار و ِیا همه چِیز خوار باشند .نکته مهم اِین است که اکثرا در شرایط آکوآریومی می توان تا حدودِی عادات غذایی بِیشتر ماهی ها را تغِیِیر داده و ِیا کنترل نمود .براِی مثال سِیکلِیدها با اِینکه عموما گوشتخوار هستند ، با وجود اِین بخوبِی می توان آنها را با غذاهاِی آماده تغذِیه نمود .اصولا ماهی ها حتِی در شرایط طبِیعِی وقتِی که غذاِی اصلِی آنها پِیدا نشود ، می توانند از انواع دِیگر غذاها بطور موقت استفاده نماِیند .بدون شک در صورتِیکه غذا با سِیستم گوارشِی آنها مغاِیر و زمان تغذِیه آنها از اِین غذا طولانِی باشد ، رشد و نمو آنها کامل نخواهد بود و اِین بخصوص در مورد ماهی ها آکوآریومی صدق می کند ، زِیرا ماهی ها به اجبار آنچه را به آنها داده می شود، می خورند .در نگهدارِی و پرورش ماهی ها باید تا حد امکان سعِی شود که بآنها غذایی داده شود که مشابه ِیا مترادف غذاِی آنها در محِیط طبِیعِی باشد .از آنجاکه آپارتمان نشِینِی و زندگِی ماشِینِی امروزِی تولِید ِیا جمع آورِی غذاهاِی زنده و مخصوص ماهی ها را مشکل و ِیا غِیر ممکن ساخته است ، کارخانه های تهِیه مواد غذایی ماهی های تزیینِی اقدام به ساختن انواع غذاهاِی آماده نموده  در برخِی موارد غذاِی خاصِی براِی هرگونه ماهِی ِیا گونه هاِی مشابه درست کرده اند .شکِی نِیست که اِین غذاها هرچند هم که کامل باشند جاِی غذاهاِی طبِیعِی را نمی گِیرند ، با وجود اِین ، خوب ِیا بد امروزه شاِید بِیش از 90 درصد غذاِی ماهی ها زِینتِی از اِین منبع تامین می گردد .غذاهاِی آماده معمولا منشا جانورِی و گِیاهِی داشته و اکثرا انواع وِیتامینها و املاح لازم نِیز بآنها اضافه می شود .بطور کلِی می توان انواع غذاهاِی ماهی ها را به دو دسته غذاهاِی آماده و غذاهاِی طبِیعِی تقسِیم نمود .همانطور که ذکر شد غذاهاِی آماده را معمولا با توجه به نِیاز غذایی گونه هاِی مختلف می سازند .بنابراِین در مصرف آنها براِی انواع مختلف ماهِی باید دقت بعمل آِید.از آنجا که اِین غذاها بهِیچ وجه نمی توانند جاِی غذاِی طبِیعِی را بگِیرند ، لذا حداقل باید سعِی شود که هر چند وعده ِیکبار به ماهی ها غذاِی مناسب دِیگرِی داده شود .همچنِین بهتر است همواره حداقل دو نوع غذاِی آماده ِیکِی بصورت ترکِیبِی و دِیگرِی انواعِی مانند کرم توبِی فکس خرِیدارِی شود یک در میان براِی تغذِیه ماهی ها مصرف گردند .نوع دِیگر غذاِی ماهی ها ، غذاهاِی طبِیعِی هستند که خود به غذاهاِی زنده و غذاهاِی گوشتِی تازه ، منجمد و ِیا پودر شده که از منبع جانورِی به طور مستقِیم تهِیه گردِیده اند، تقسِیم می گردد .

برخی از انواع غذاهای زنده بشرح زِیر می باشند : 

 1- دافنیِ یا خاکشی ( خاکشِیر ) :

2- سیکلوپس ها :

3- آرِتمیا یا میگوِی آب نیمه شور :

4- کرم خاکی :

5- کرم سفید :

6- کرم توبی فکس :

7- کرم قرمز :

8- کرمهای شِیشه ای :

9- نوزاد پشه :

10- مگسها :

11- میگوِی آب شیرِین:

12– انفوزوئرهاِیا مژه داران: 

 1- دافنی یا خاکشی ( خاکشیر ):

 دافنِی ها جزو سخت پوستان رِیز هستند که در بِیشتر آبگِیرهاِی آب شِیرِین ِیافت می شوند ، و چون شکل آنها تا حدودِی شبیه دانه هاِی خاکشِیر است به آن خاکشِی ِیا خاکشِیر هم می گوِیند .در فرهنگ غربِی به اِین حِیوان بزبان عامی کک آبِی می گوِیند زِیرا تا حدودِی شبیه به کک معمولِی است.دافنی ها جز بهترِین مواد غذایی زنده می باشند که در همه جا ِیافت می شوند .البته نباِید انتظار داشت که در هر برکه ِیا آبگِیر بتوان آنها را پِیدا کرد .معمولا در طبِیعت بِیشتر می توان توده هاِی ابر مانند آنها را در برکه هایی که کنار محل رِیزش آشغالهاِی شهرِی درست می شود ، و نِیز در آبگِیرهایی که آب آنها چندان تمیز نِیست، مشاهده نمود .رنگ دافنِی ها قرمز ، سبز ِیا خاکسترِی است ولِی نوع قرمز آن مرغوبتر است .گاهِی توده آنها بقدرِی بزرگ و متراکم است که از فاصله دور قابل تشخِیص می باشد .عمق توده ممکن است از 5 تا 50 سانتِیمتر تفاوت نماِید .توده دافنِی در اثر حرکاتِی که دارد از دور بصورت ابر متحرک دِیده می شود .از آنجا که دافنِی هاِی بزرگ نمی توانند مورد استفاده بچه ماهی ها قرار گِیرند ، لذا براِی تغذِیه آنها باید با الک دافنِی هاِی رِیز را جدا کرد .

جمع آورِی دافنی از محِیط طبیعی:

 پس از شناختن دافنِیها و محلهاِی زِیست آنها ، می توان با تورهای دستِی خاصِی که داراِی چشمه هاِی بسِیار رِیز است به صِید اقدام نمود .قطر توردستِی باید حدود 25 سانتِیمتر و عمق آن 35 سانتِیمتر باشد .تورِی باید بصورت استوانه اِی و گرد و بدون درز داخلِی دوخته شود .تورِی هاِی مخروطِی زِیاد مناسب نِیستند چون باعث مرگ و میر بِیشتر دافنِیها می شوند .از تنذِیب ( تنظِیف ) و ِیا ساِیر پارچه هاِی مشابه که داراِی چشمه هاِی تورِی بسِیار رِیزند می توان براِی اِینکار استفاده نمود .پس از پِیدا کردن دافنِی ها باید با حرکت دادن تور دستِی در داخل آب بصورت 8 انگلِیسِی آنها را صِید نمود .دافنِیهاِی جمع شده را باید در سطل آب رِیخت و به محل مورد نظر برد .اگر آب داخل سطل گرم است می توان مقدارِی ِیخ براِی خنک کردن آن بکار برد .دافنِیها احتِیاج به مصرف اکسِیژن زِیاد دارند و اگر اکسِیژن محلول در آب کم شود ، دافنی ها به سطح آب می آِیند .صِیادان حرفه اِی دافنِیها، معمولا صبح زود که دافنِی ها در سطح آب تجمع می نماِیند آنها را صِید می نماِیند .پس از شروع وزش باد و بالا آمدن آفتاب ، دافنِی ها معمولا به عمق آب می روند ولِی در مواقعِی که تراکم آنها زِیاد است در سطح آب می مانند .اگر ساِیه بانِی بر روِی آب درست شود ، می توان تراکم دافنِی ها را در زِیر آب مشاهده نمود.در مناطق معتدل حداکثر تراکم دافنِیها در ماه اردِیبهشت است .پس از آن با شروع فصل گرما بتدرِیج تراکم آنها کم شده و مجددا در اوایل پاییز افزاِیش می یابد .اگر سرما زِیاد نباشد ، در فصل زمستان نِیز می توان تراکم کمی از آنها را درآبها مشاهده نمود .بهترِین آب مناسب براِی رشد و نمو زِیاد آنها آبِی است که پ – هاش آن خنثِی و ِیا کمی قلِیایی باشد .

نگهدارِی دافنِیها به طور زنده :

اگر اکسِیژن کافِی در دسترس دافنِی ها باشد ، در شرایط مساعد می توان تابستانها تا 3 روز و در بهارِیا پاییز تا ِیک هفته آنها را در ِیک سطل آب به طور زنده نگهدارِی کرد .بنابراِین اگر در بهار و پاییز هفته اِی ِیکبار و در تابستان هفته اِی دو بار در مواقع لزوم اقدام به جمع آورِی آنها شود، کافِی می باشد .

مضرات دافنیها :

از آنجا که پوسته آنها نرم و غِیر قابل نفوذ می باشد داراِی اثر میلن بوده و اگر غذاِی اصلِی ماهی ها را تشکِیل دهند ، به اندازه کافِی چاق نخواهند شد .اِین غذا را می توان با مواد نشاسته دار مانند گندم وچاودار پخته به طور متناوب به ماهی ها داد تا عِیب ِیاد شده تا حدودِی برطرف گردد .گاهِی ماهی ها که علاقه زِیادِی بخوردن دافنِی دارند ممکن است در اثر پرخورِی از آن بمیرند .همواره با دافنِیها ممکن است نوزاد برخِی از انگلها ِیا ساِیر جانوران آبزِی بِیمارِی زا بداخل آکوآریوم انتقال داده شود که معمولا جداسازِی آنها بعلت رِیزِی و ِیا بِی رنگِی امکان پذِیر نِیست .گاهِی نِیز دافنِیها با آرواره هاِی خود به بدن و برانشِی بچه ماهی ها چسبِیده و اکثراً باعث مرگ و میر آنها می شوند .

تکثیر و تولید دافنی :

اگر چه احتمالا با اِیجاد شرایط مساعد مانند پ – هاش با کمی قلِیایی ، نور کافِی و کمی کود گوسفندِی می توان حتِی در لگن هاِی پلاستِیکِی رختشوِیِی اقدام به تولِید دافنِی نمود ، با وجود اِین میزان دافنِی تولِید شده در چنِین ظرفِی فقط می تواند احتِیاجات غذایی ِیک ِیا دو جفت ماهِی را در طول سال تامین نماِیند .بااِیجاد شرایط ِیاد شده می توان اقدام به تولِید دافنِی نمود .براِی این کار باید صِید دافنِی کم کم صورت گِیرد و به تدرِیج کود به اندازه کافِی به استخرها اضافه گردد .خاک خشک مخلوط به محلول پهن گوسفندِی و کمی آرد سوِیا بهترِین کود به حساب می آِید .قبلا بهتر است اِین مخلوط در مجاورت نور آفتاب بخوبِی خشک شود تا تخم و نوزاد جانوران مضرِی که احتمالا در داخل آن وجود دارد از بِین بروند .پس از پر کردن استخرها از آب و افزودن کود قرار دادن مقدارِی دافنِی مولد ، بعد از چند روز تولِید مثل و افزاِیش آنها شروع خواهد شد .در استخرهاِی پرورش دافنِی بهتر است در قسمتِی از آن ساِیه بانِی براِی جمع شدن دافنِی ها درست شود .کمی از آب استخر نِیز باید هفته اِی ِیکبار تعوِیض شود تا از غلِیظ شدن آن جلوگِیرِی شود.

2.سیکلوپس ها :

در داخل استخر دافنِی ها و اکثرا مخلوط به آنها سخت پوستان کوچک دِیگرِی بنام سِیکلوپس زندگِی می کنند که اندازه آنها از دافنِی ها کوچکتر و قد آنها کشِیده تر است .حرکت آنها با جهش هاِی متوالِی و در ِیک خط راست انجام می گِیرد .در فصل تخم رِیزِی اکثر ماده ها در طرفِین بدن و در مجاورت دم داراِی دو کِیسه بزرگ تخم می باشند .براِی تغذِیه بچه ماهی ها ، باید سِیکلوپسهاِی کوچکتر را با الک جدا کرد .غذاِی اصلِی آنها از فِیتوپلانکتنها تشکِیل می شود .سِیکلوپسها بر خلاف دافنِی ها فاقد آرواره مخصوص براِی حمله به بدن بچه ماهی ها می باشند .با وجود اِین گاهِی می توان سِیکلوپس ها را چسبِیده به بدن بچه ماهی ها مشاهده نمود .اکثرا در استخرهاِی کوچک پرورش دافنِی ، سِیکلوپس ها با رقابت غذایی ،کم کم باعث از بِین بردن تراکم دافنِی ها شده وخود جاِیگزِین آنها می گردند . 



 
ماهی تترای نئون:
ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٥ اسفند ۱۳۸٦  

سلام

 چند وقته که زود به زود آپ می کنم.من که نمی تونم در خواست دوستان رو نادیده بگیرم.این بار به در خواست فاطمیا خانم (وبلاگ روانشناسی و مشاوره خانواده) درباره ماهی نئون تترا می نویسم.ولی خواهشا" در مورد سگ و گربه و قناری و بلبل و...در خواست ندید.آخه اینا به آکواریوم ربطی نداره.؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!یا مثل خانمها فاطمیا ونجمه ماهی گلی و اکواریوم کامل در خواست نکنید.بابا من که ماهی فروش نیستم.امیدوارم از مطلب جدید خوشتون بیاد. 

نام گروه ماهیان : characidae
نام خانواده: تترا
نام ماهیان : تترا جواهر ، تترانئون، تترا چشم چراغی، بلک ویدو
طول حداکثر: 6 سانتی متر
سطح شنا: تمام سطوح آب
مکانهای جاگیری : میان تخته سنگهاو گیاهان آبزی
نور مناسب: روشن ، بدون تابش مستقیم آفتاب
همزیستی: سازگار با تمام ماهیان آکواریومی
تغذیه: غذای خشک
خصوصیات فیزیکی وشیمیایی : دما 25درجه سانتی گراد - سختی آب 5-3 درجه - PH =
7
دشواری نگهداری: گروه 2
رفتار و نوع تولید مثل : تخم گذار، ماهیان فعال و دارای رنگ آمیزی زیبا که گونه های زیادی را شامل شده و نگهداری آنها در آکواریوم آسان است به صورت گروهی شنا میکنند. عمدتاً استقرار در بین گیاهان را دوست دارند.
  

ماهِی تترای نئون Hyphessobrycon innesi

  
قد اِین ماهِی که بومی آمازون است تا 3 سانتِیمتر می رسد .نخسِتین بار در سال 1936 در آبهاِی قسمت علیای رودخانه آمازون کشف شد .در طرفِین بدن اِین ماهِی از زِیر تا مجاورت باله مخرجِی خط آبی زِیبایی وجود دارد که در نرها مستقِیم و در ماده ها در وسط کمی خمیده است .قسمت پایین نِیمه دوم بدن در طرفِین قرمز رنگ و شکم آن معمولا سفِید است .این ماهیها در شب نور تولید می کنند و براق هستند.

براِی تکثِیر آن حتما باید آن آکوآریوم و ساِیر وسایل داخلِی آن به بهترِین وجهِ تمیز باشد.تخم اِین ماهِی بسِیار ظرِیف است و به سرعت توسط باکترِیها از بِین می رود .آکوآریوم مورد نِیاز براِی اِین منظور باید کوچک بوده و حدود 20 لِیتر حجم داشته باشد .بعد از شستن و خشک کردن آکوآریوم ، باید آنرا با آب مقطر بخوبِی شست .در اِین آکوآریوم احتِیاجِی به گِیاه نِیست و فقط می توان از الِیاف ناِیلونِی که قبلا در آب جوش ضد عفونِی شده است استفاده نمود .پس از آن باید آکوآریوم را از آب مقطر پر کرد .پ – هاش آب باِید 5/6 باشد .بعد از چند ساعت باید به ازای هر 8 لِیتر آب ِیک قاشق چاِیخورِی نمک طعام خالص به آن اضافه کرده و پس از اِینکه آب کاملا صاف شد درجه حرارت آن روِی 25 درجه سانتِیگراد ثابت شود .در اِین موقع باید مولدِین بداخل آکوآریوم رِیخته شوند .براِی اِین منظور یک ماهِی ماده با شکم گرد با ِیک نر فعال در داخل آکوآریوم قرار می گِیرند .

 

هوا از سنگ هوا به طور ملاِیم باید در داخل آکوآریوم جرِیان ِیابد و نور بسِیار ملاِیم باید به آن بتابد .بلافاصله پس از تخم رِیزِی ، ماهی های مولد را باید از آکوآریوم خارج و روِی آن را با ِیک حوله بپوشانِید .دو روز بعد با ِیک چراغ قوه دستِی که از طرف دِیگر آکوآریوم تابِیده می شود می توان نوزادها را مشاهده نمود .اگر نوزادها مشاهده گردِیدند باید بمدت دو هفته از تابش نور قوِی ( معمولِی آکوآریوم ) به آنها زرده تخم مرغ پخته و بعدا از غذاِی زنده آماده خرد شده استفاده نمود وقتِیکه سن آنها به 15 روز برسد می توانند دافنِیهاِی کوچک ِیا نوزاد آرتمیا را بخورند .در صورت تغذِیه خوب ، رشد و نمو آنها بسِیار سریع است.

 

 
دلفین:
ساعت ۱٠:٠٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸٦  

سلام. 

بازم می خوام در مورد یه ماهی دیگه بنویسم که تو آکواریومهای معمولی جاش نمیشه.البته درپارک آبی کیش تعدادی ازشون وجود دارد.این مطلب به درخواست دوستان عزیزم آقا شروین(وبلاگ ستاره سهیل)و آقا سعید و شیوا خانم(وبلاگ غریبه آشنا)تهیه و گردآوری شده.امیدوارم خوشتون بیاد.

 دلفین: 

دلفین پستاندار دریایی از رده آب‌بازان می‌باشد. خانواده دلفین با ۱۷ جنس و ۳۵ گونه بزرگ‌ترین خانواده زیر راسته نهنگهای دندان دار محسوب می‌شود.اعضای این خانواده در تمام آبهای آزاد جهان و همچنین بعضی رودخانه‌های در امتداد آب شیرین انتشار دارند.این خانواده از دوره آئوسن ظاهر شده‌اند. پوست بدن دلفینها معمولاً صاف و برهنه‌است. ممکن است در سر و تنه تعدادی از آنها مو وجود داشته باشد. از گوشهای خارجی فقط سوراخ کوچکی نمایان است و سوراخ بینی که یک یا دو عدد می‌باشند در بالا و عقب سر قرار گرفته‌اند تا عمل تنفس در سطح آب را سهولت بخشند این سوراخها به‌وسیله پرده‌ای خود به خود بسته می‌شوند. تعداد دندانها زیاد و در بعضی گونه‌ها به ۲۶۰ عدد می‌رسد و عمدتاً از ماهیها و سرپایان و حتی دلفینهای کوچک‌تر تغذیه می‌کنند. طول آنها از ۲/۱ الی ۹/۳ متر و وزنشان از ۲۳ تا ۱۳۶ کیلوگرم متفاوت گزارش شده‌است. دانشمندان بر این باورند که هنگامی که یک دلفین می‌خوابد فقط نیمی از مغز او استراحت می‌کند نیمه دیگر بیدار باقی می‌ماند تا دلفین به شکل طبیعی عمل کند پس از مدتی، دو نیمه مغز کارهایشان را با هم عوض می‌کنند.

 

 انواع دلفین: 1.دلفین بینی بطری:

دلفین بینی بطری (Bottlenose)از گونه دلفینهایی است که به وفور در اکواریومهای دنیا جهت عملیات نمایشی به کار گرفته می‌شود. از نقطه نظر پراکندگی در اکثر اقیانوسهای جهان از جمله خلیج فارس وجود دارد با وزنی در حدود ۲۵۰ تا۶۰۰کیلوگرم طولی معادل ۲تا۴ متر و ردیف دندانهایی که در هر ارواره از ۲۲تا۲۶ دندان تشکیل شده تقزیبا هر ۲ سال یک بار بچهدار میشود و دلفینی به طول۱متر و وزنی معادل ۳۷ کیلوگرم را به مدت ۱سال با شیر مادر تغذیه می‌کند و طول عمری معادل ۲۶ تا۳۰ سال دارد.

 2.دلفین سیاه:

دلفین سیاه گونه‌ای از خانواده نهنگ‌های خلیج فارس می‌باشد که رنگ تیره بدن وی را از سایر گونه‌های این خلیج جدا می سازد. رنگی بین خاکستری تیره مایل به سیاه البته بسیاری از دلفین‌ها پس از مرگ رنگ پوست را با این رنگ تعویض می‌کنند که شاید موجبات اشتباه را هم فراهم کند. دلفین سیاه به دندانهایی با قطر بیش از ۲۵ میلیمتر مجهرند که به نوعی در برخی موارد حمله اینگونه به دیگر دلفینها را فراهم میآورد اما عمدتاً به علت سرعت کمتر در قیاس با سایر هم گونه‌ها ناکام می‌ماند از نقطه نظر پراکندگی در اکثر دریاهای گرم و معتدل جهان از جمله خلیج فارس یافت می‌شود. همچنین وزنی معادل ۲تن و طولی بین ۴ تا ۶متر و زمان باروروری ۱۵ ماه و زادآوری بجه دلفینی معادل ۲ متر از دیگر ویژگیهای این گونه محسوب می‌شود.

  

3.دلفین یونس:

دلفین یونس (نهنگ یونس) نوعا گونه منزوی شناخته می‌شود ؛ نهنگ یونس دارای طولی معادل ۳تا ۴ متر می‌باشدو وزنی حدود۴۰۰ تا ۴۳۰ کیلوگرم دارد.این دلفین دارای مجموعا ۹ دندان با رنگی خاکستری تیره که به مرور و در اثر افزایش سن روشن تر می‌گردد، به همراه خطوطی نامنظم بر روی پوست است. روایت می‌کنند که یونس پیامبر آن هنگام که امر خدا را ترک کرد، در سفری دریایی کشتی او در میان طوفان گرفتار شد و یونس پیامبر توسط نهنگی بلعیده شد.

 

 ارتباط دلفین با انسان:بعضی افراد معتقدند که با این مو جودات دریایی ، تله پاتی دارند و آنها حامل پیام های گوناگونی در مورد مسایل زیست محیطی و تغییرات فراگیر آن برای بشریت هستند. تاکارا  که سال های مدید راجع به دلفین ها کتاب نوشته معتقد است دلفین ها به سه روش دیداری، شنیداری و حسی  پیام هایشان را به انسان انتقال می دهند :1) وقتی شخص نزدیک آنهاست و در حال تماشا یا شنا کردن با آنهاست.2) از طریق رویا هنگامی  شخص در خواب است .3) زمانی که امواج مغزی فرد در حالت آلفا ( مدی تیشن ) یا تتا( تمرکز عمیق ) است.

نوشته های زیادی  راجع به احساس عشق،شعف و آرامش تجربه شده وجود دارد که توسط کسانی نوشته شده که در طبیعت آنها با دلفین ها مواج شده اند.همچنین برخی از دانشمندان به طور جدی به شرح تصاویر پرداخته اند که ارسالش را به دلفین ها نسبت داداه اند.

 

بعضی نیز گزارش می دهند هنگامی که با دلفین ها شنا می کنند بطور واضح صدایی می شنوند مثل اینکه کسی به شما بگوید سلام و وقتی اطرافتان  را نگاه می کنید کسی را در آن حوالی نمی بینید ! جدا شوک آور است!

 

ارتباط دلفین ها با شعور هستی ،عقیده ای است که برخی به آن باور دارند و برخی دیگر هم می گویند دلفین ها موجوداتی آبزی از جهان و سیاره ای دیگرند (یکی از قمر های سیاره ی زوپیتر ) که به زمین آمده اند و در کالبد فیزیکی دلفین زندگی می کنند.

به هر شکل دلفین ها با انسان بویژه کودکان رابطه ی بسیار خوبی دارند ، شواهد حاکی از نتایج مفید کار با دلفین ها به خصوص در مورد  کودکان است که نیازهای ویژه ای دارند . دلفین ها می توانند ناتوانی بچه های کوچک را احساس کنند و بسیار مهربان و مراقب برخورد نمایند و این امر به بچه ها کمک می کند که در کوتاه ترین زمان به معالجه ی کامل تری برسند . به عنوان مثال بچه هایی که نمی توانند حرف بزنند ،بعد از فقط دو جلسه  چندین کلمه بر زبان می آورند .و همین طور اینکه وقتی کودکان ناشنوا به دلفین ها گوش می دهند ،اصوات جدیدی می شنوند ،صوت های مافوق صوت (اولتراسونیک) که در صدای دلفین هاست و بدین ترتیب دلفین ها به کودکان نا شنوای کامل کمک می کنند که بشنوند.به نظر می رسد در ارتباط بین دلفین ها و کودکان،مرز بین انسان و حیوان از بین می رود . در آنها عشق ،همدردی، درک و تفاهم است و حس مشترک بازی و شعف.

  

آناتومی:عضو اصلی حرکت این آبزی  باله دمی است و باله های پارویی شکل جلویی حرکات بدن را به طرف بالا و پایین تنظیم می کنند.الت تناسلی نر در جیب مخصوصی قرار دارد که در اثر تحریک بیرون می آید.بیضه ها در محوطه شکمی قرار داشته و شکل آنها بیضوی کشیده است.پستانها در دلفین ماده یک جفت هستند که یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ  و کمی جلوتر از دم و درست در کنار منفذ تناسلی و داخل یک جیب یا کیسه که از جنس پوست است قرار گرفته اند.رفتار جفتگیری در هنگام روز و شامل جنگ بین نرها به همراه جست و خیز نر و ماده و نزدیک شدن انها به سطح آب درحال که شکم آنها به هم در تماس است صورت می گیرد.در اغلب نمونه ها طول دوره بارداری بین 9 تا 12 ماه است.بین تولد اولین و دومین بچه ،حداقل دو سال فاصله وجود دارد.دربیشتر موارد هنگام تولد،نوزادها از دم خارج می شوند.بلافاصله پس از قطع بند ناف ،نوزاد بایستی سریعا خود را به سطح آب برساند و اولین تنفس را انجام دهد.وقتی نوزادها در سطح آب هستند ،مادرها بیشتر به آنها کمک می کنند. تا پس از جدا شدن کامل انها از زهدان مادر،مشکلی برایشان بوجود نیاید.تا این لحظه نوزادها بوسیله مشیمیه مادر گرم نگاه داشته می شوند و از این به بعد در محیط اقیانوس قرار گرفته و تنظیم درجه حرارت بدن به شکل مستقل انجام می پذیرد.نوک پستان درهنگام شیر دادن وسیله فشار عضلات مخصوصی بیرون می زند. موقعی که بچه مشغول خوردن شیر می شود مادر با فشارهای مخصوصی که به مخزن شیر وارد می کند شیر را به سرعت به داخل دهان بچه هدایت می نماید.دلفین ها بچه های خود را 6 ماه تا یک سال و بعضا 18 ماه شیر می دهند جالب توجه اینکه ارزش کالریک شیر دلفین 10 برابر بیشتر از شیر گاو است. دلفین ها به یکدیگر بسیار کمک می کنند.وقتی تولدی صورت می گیرد، دلفین های ماده نوزاد را از حمله کوسه ها محافظت می کنند. بعدها وقتی مادر به جستجوی غذا می رود دلفین های دیگر از نوزاد نگهداری نموده و به شکل یک حصار دفاعی شنا می کنند تا بچه دلفین ها با آرامش خیال درون حصار بازی کنند. این حیوانات حتی سعی می کنند یک بچه دلفین را که در تور ماهیگیری به دام افتاده است نجات دهند ولی معمولا ناکام می مانند.آنها همچنین برای تهیه غذا همکاری نموده و در حالیکه به دور یک دسته ماهی حلقه می زنند ، آنها را به سطح آب روانه می کنند تا سایر اعضای گروه بتوانند با فراغ خیال تغذیه کنند.دلفین ها برای حفاظت خودشان در زیر پوست دارای یک لایه چربی هستند. ضخامت این لایه در برخی از گونه ها تا 50 سانتیمتر هم می رسد.دلفین ها از قدرت تولید امواج صوتی بهره مند هستند.طیف فرکانس این امواج بین 5 تا 150 کیلوهرتز است.مساله شگفت آور این که دلفین ها توانایی شنیدن اصوات تا فرکانس 80 کیلو هرتز را دارند که این حد، چهار برابر حد شنوائی انسان است. بخشی  از این اصوات توسط حفره تنفسی که در بالای سر جانور قرار دارد تولید گردیده ، اما اغلب آنها از ناحیه حلقوم جانور که در زیر حفره دم واقع شده است به وجود می آیند.

 

واما یک خبر تاسف بار :

رییس سازمان شیلات کشور با رد عامل صید در مرگ و میر اخیر دلفین‌ها در جنوب کشور گفت: احتمال می‌دهیم علت این مرگ و میر، آلودگی‌های آب، انتشار امواج کشتی‌های جنگی و زیردریایی‌ها و یا نوعی بیماریهای ویروسی باشد.

 
درپناه حق سعادتمند باشید 

 
سیچلاید رامیزی(بارش پروانه ای)
ساعت ٤:۳٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  

سیچلاید رامیزی(بارش پروانه ای):

 
 

رامیزی یکی از زیباترین و در عین حال آرامترین سیچلایدهای در اندازه کوچک میباشد. در ایران به نام های رامیزی-رامیزیا و در دیگر نقاط به همین نام رامیزی -بولو-گلد-جرمن رم و همچنین سیکلید پروانه ای شهره است.این ماهی میتواند به 7.5 سانتیمتر برسد.بومی آمریکای جنوبی و ریو اوریوناکو و قسمتهای از کلمبیاست.یک جفت از آن حداقل به 50-60 لیتر آب احتیاج دارند.نرها معمولا کمی درشتر و خوشرنگتر و همچنین در باله پشتی در شعاع 1-2 (اوایل باله پشتی)دارای باله بلندتر و گسترده تری نسبت به ماده ها میباشند وماده ها  معمولا نسبت به نرها کمی کوچکترند.

در هنگام زاد و ولد در قسمت زیرین آنها میتوان نقاط مایل به صورتی را مشاهده کرد.دارای رژیم غذایی گوشتخوار میباشند و به غذا های زنده ریز از جمله آرتمیا لارو پشه ها و... علاقه فراوانی نشان میدهند.برای تخم گذاری آنها باید یک سطح صاف مانند سنگ صاف یا چوب آماده و آنها را خوب تغذیه کنید. ماهی نر نسبت به هر جسم متحرکی اطراف محل تخمگذاری بشدت واکنشی تا سر حد مرگ نشان میدهد.

با رامیزی میتوانید گیاه طبیعی رو بخوبی نگه دارید.  



 
ماهی پیرانا
ساعت ٤:٢٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  

 ماهی پیرانا (Serrasalmus) :

 از معروفترِین ماهی ها اِین خانواده انواع ماهِی پِیراناست که اکثرا جزو جنس Serrasalmus  بوده و بیش از 10 گونه از آن در آب هاِی آمرِیکاِی جنوبِی ِیافت می شود .بِیشتر انواع آن داراِی بدنِی پهن مشابه ماهِی سِیم می باشند.از معروفترِین انواع آکوآریومی آن پِیراناِی شکم قرمز با اسم علمی S.natteri است که طول آن تا 25 سانتِیمتر می رسد .اِین گونه هاِی نزدِیک به آن در آبهاِی قسمتهاِی شمالِی آمرِیکاِی جنوبِی، بخصوص حوزه رودخانه آمازون زندگِی می کند.

انواع ماهِی پِیرانا بسِیار خطرناک و سبع بوده و حتِی براِی انسان هم مخاطره آمیز می باشند .

 

 نگهدارِی آنها در آکوآریومهاِی خانگِی توام با ماهی ها ی دیگر و حتی بطور مجزا چندان عملِی نِیست زِیرا اِین ماهی ها به هر جنبنده اِی در داخل آب حمله کرده و گاهِی دست افراد را نِیز هنگام غذا دادن گاز می گِیرند .بدون شک در صورت تامین دایمی و مرتب غذاِی آنها در آکوآریوم ، از میزان سبعیت آنها کاسته خواهد شد . در بیشتر ممالک ورود اِین ماهی ها ممنوع بوده و ِیا اِینکه طِی مجوز خاصِی صورت می گِیرد .علت اِین ممنوعِیت ، امکان راه ِیابِی آنها به آبهاِی گرم داخلِی و تولید مثل و در نتِیجه از بین بردن ماهی های بومی منطقه می باشد .در طبیعت گله های بزرگ و گرسنه این ماهی ها با سرعت زِیاد می توانند خود را به نقاطی از رودخانه که هر نوع حرکت یا بوِی خون نشان از وجود طعمه و غذا در آنجا می باشد برسانند.بوِی خون و رنگ آن در آب ، سخت آنها را هِیجان زده کرده و وادار به جستجو برای غذا می نماید .اندازه طعمه برای آنها مطرح نبوده و گاهِی ممکن است به حیواناتی به بزرگی یک گاو نیز حمله کرده و در مدت کوتاهِی با دندانهای قیچی مانند خود از حیوان فقط یک اسکلت غرق در خونابه بر جای گذارند .جالب اینکه در همان هنگام خوردن طعمه عده ای از آنها ممکن است خود طعمه همجنسان درنده خوِیش قرار گیرند .غذای اصلی آنها را معمولا ماهی ها کوچکتر تشکیل می دهند ولی صید طعمه های بزرگ اتفاقی می باشد.

از آنجا که این ماهی ها جنگنده های خوبی می باشند ، یکی از بهترِین ماهی ها برای صید ورزشی بحساب می آیند .گوشت سفید و نسبتا محکم آنها مصرف غذایی دارد .درپناه حق باشید 



 
سیلور شارک:
ساعت ٤:۱٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  

سیلور شارک: 

سیلور شارک(Bala Shark) یک ماهی بزرگ ، شناگری سریع است این ماهی می تواند تقریباً تا35سانتیمتر رشد کند ولی در آکواریم هایی که جای کافی برای شنا کردن آنها ندارند اندازه ی آنها کوچکتر از این مقدار می شود. البته تنها مشکلی که در مورد این ماهی وجود دارد در حمل و نقل آنهاست که ممکن است دچار استرس شوند و بعد از اینکه در تانک مورد نظر قرار داده شوند برای مدت چند دقیقه وارونه بمانند؛ مشکل خاصی نیست ولی باید در حمل و نقل ،آنها را به آرامی جابجا کرد و نیز در هفته ی اولی که در تانک قرار داده می شوند مورد مراقبت مخصوص گیرند تا دچار بیماری و یا استرس و در نهایت مرگ نشوند.رشد این ماهی نسبتاً مناسب است و ماهیانی هستند که هر نوع غذایی را می خورند و هر چیزی که به داخل دهانشان برود دیگر خارج نخواهد شد.آکواریوم حاوی این ماهی ، آکواریم حتماً باید دارای در پوش باشد زیرا ممکن است از آکواریم به بیرون بپرد.از اغلب غذاها از جمله کرم ها، دل گاو ، پلت ها تغدیه میکنند و نیز علاقه ی خاصی به خوردن نخود فرنگی پخته که پوست آن نیز کنده شده است نشان می دهد و بهتر است هفته ای 3-2 بار به آنها داده شود. درجه حرارت 28-24 سانتیگراد , PH 6.5- 7.5 برای آنها مناسب است.در مورد تکثیر آنها در آکواریوم اطلاعاتی در دسترس نمی باشد.



 
نهنگ(وال آبی)
ساعت ٥:٢۳ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٠ اسفند ۱۳۸٦  

سلام.

مطلبی رو که امروز می نویسم ربطی به ماهیان آکواریومی نداره.چون این ماهی اصلا" جاش تو آکواریوم نمیشه.این مطلب به در خواست دوست عزیزم(وبلاگ حس ششم...حس جوانی)آماده شده.امیدوارم خوشتون بیاد.

نهنگ(وال آبی) بزرگترین جاندار و پستاندار روی زمین:

           

نهنگ(وال آبی) بزرگترین جاندار و پستاندار روی زمین است . زبان  و قلب یک وال ماده ی 209 تنی که توسط شکارچیان  در اقیانوس اطلس صید گردیده بوده  به ترتیب 73/4 تن و 5/698 کیلوگرم وزن داشته است. وال آبی وقتی که ترسیده باشد می تواند تا مدت ده دقیقه با سرعت 37 کیلومتر در ساعت حرکت کند. از طرف دیگر می توان گفت هنگامی که  یک وال آبی به طول 5/27 متر با سرعت 37 کیلومتر در ساعت حرکت کند می تواند حدود 520 اسب بخار انرژی تولید کند. نوزاد این حیوان در هنگام تولد  بین 4/6 تا 7/8 متر طول و تا 3/3 تن وزن دارد.

انواع نهنگ:

            1.نهنگ آبی

            2.نهنگ اسپرم

            3.نهنگ پیلوت

            4.نهنگ خاکستری

            5.نهنگ رایت

            6.نهنگ سفید

            7.نهنگ عنبر

            8.نهنگ قاتل

            9.نهنگ گرینلند

            10.نهنگ گوژپشت

            11.نهنگ مینک

            12.نهنگ کبود

            13.وال آبی

            13.وال آبی فام(بزرگترین)

وال آبی فام :

وال آبی بزرگترین جاندار روی زمین وال آبی فام فقط از کوچکترین ماده غذایی اقیانوس تغذیه می کند به این دلیل که فاقد دندان است. وال آبی فام نمی تواند غذا را بجود و آسیاب کند؛ بدین سبب می بایست از جانداران ریز دریا به نام پلانکتون تغذیه کند.

تصور کنید که این هیولا ی غول پیکر می تواند از سی متر رشد کند و وزنی بیش از یکصد تن بدست آورد. او دهان بزرگش را باز می کند و صدها لیتر آب دریا را برای تغذیه خود می بلعد!برای تغذیه، این جانور یک سری تیغه های استخوانی در دهان  دارد که مثل صدها دندانه ظریف در هم رفته است و همانند صافی عمل می کند و میلیاردها جانور ریز یعنی پلانکتون ها را از آب جدا می سازد. به دلیل این تیغه های استخوانی است که دانشمندان این بزرگترین جانور جهان و دیگر خویشان پلانکتون خارش را دسته وال های تیغه دار می نامند.

وال آبی فام در نزدیکی مکان های دور افتاده نظیر آلاسکا، جنوب افریقا، و کالیفرنیا زندگی می کند، اما منطقه ای را که مطلوب ترین مکان می داند نواحی جنوبگان است که غذای مورد علاقه اش یعنی پلانکتون ریز میگو مانند را در آنجا براحتی بدست می آورد. وال آبی فام نوزاد حدود هشت متر طول دارد و به ندرت دو قلو متولد می شود. وال آبی فام مادر که یک پستاندار است همانند دیگر جانوران این رده، بچه هایش را شیر می دهد، از آنها به مدت شش تا هفت ماه محافظت می کند و سپس به آنها می آموزد که چگونه از پلانکتو نها تغذیه کنند. پس از آنکه رپیم شیر بچه وال تمام شد کسی نمی داند که چگونه بچه وال خود را سریعآ با پلانکتون هایی که طعم ماهی دارند، تطبیق می دهد، اما این نکته روشن است که پلانکتون ها بخوبی به رشد وال ها کمک می کنند، زیرا در عرض دو سال بچه وال تقریبآ به بزرگی مادرش می شود.

 

یه مطلب که ممکنه شنیده باشیم.!!!!!؟؟؟

واقعآ  نهنگ ها خودکشی میکنند ؟؟ چرا نهنگ ها گریه میکنند ؟؟

دلایل به گل نشینی نهنگ ها ( خودکشی ):

۱- اصوات: حاصل از کشتی های ماهیگیری ٬ کشتی های جنگی که مجهز به سیستم رادار یا رد یابی زیر دریایی هستند اینها اصواتی اضافه در دریا ایجاد میکنند که بر روی سیستم ردیابی صوت در نهنگهای دندار دار اثر میگذارد) . اصوات اضافی باعث میشود نهنگ ها مسیر خود را گم کرده ٬ و به دنبال صوت رفته و نهایتآ به گل بشینند(

۲- بیماری:

۳- تغییر در میدان مغناطیسی زمین:

دلیل گریه نهنگ ها : نهنگ ها در موقعی که به خشکی می آیند باید سطح چشم مرطوب باشد پس غدد اشکی فعال میشود تا سطح چشم را مرطوب نگه دارد و به نظر میرسد که گریه میکنند .

 

کدام دسته از نهنگ ها به گل می نشینند ؟

 نهنگ ها به ۲زیر راسته تقسیم میشوند : ۱- نهنگ های بدون دندار یا  بالن دار ۲- نهنگ های دندار یا بالن دار -دارای سیستم ردیابی صوت هستند ( دلفین ها )

نهنگ های بالن دار یا بدون دندان : نهنگ هایی هستند که به جای دندان تیغه های شاخی دارند که از سقف دهان آویزان است . آنها آب را صاف می کنند و از ذرات ریز موجود در آب نظیر زئوپلانکتون ها و سایر آبزیان ریز تغذیه میکنند و بعد آب اضافی را از شکم خارج میکنند . این نهنگ ها دارای آبفشان هستند و سوراخی روی سر دارند که بخار آب حاصل از تنفس را یه خارج میدهند . به شکل یک فواره . که شکل این فواره در شناسایی نوع گونه نقش دارد .

نهنگ های دندار به گل می نشینند .

نهنگ آبی ( وال) ٬ بزرگترین پستاندار جهان و ایران است .

در پناه مولایم سر بلند و پیروز باشید



 
بیماری ایک(سفیدک)
ساعت ٦:٤٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۸٦  

سلام.

امروز می خوام یه بیماری رو معرفی کنم.

سفیدک چیست؟

ایک چیست؟

مقدمه:

ایکتیوفتیریوزیکی از بیماریهای رایج ماهیان پرورشی اکواریومی و وحشی بوده و عامل آن تک یاختة مژه دار نسبتا درشتی به نام ایکتیوفتیریوس مولتی فیلیس میباشد. اندازه انگل بالغ حدود 1-5/0 میلیمتر بوده و به راحتی با بزرگنمایی کم میکروسکوپ قابل مشاهده است بنابراین تشخیص بیماری ساده بوده و با تهیه یک گسترش مربوط از پوست و آبشش عملی می باشد. این انگل گسترش جهانی داشته و در ماهیان مختلف گزارش شده است به اکثر درمانهای رایجی که بر علیه دیگر تک یاخته ها استفاده میشود مقاوم بوده و به سختی از استخر یا آکواریوم آلوده ریشه کن می گردد. این بیماری بیشتر در فصل پائیز و زمستان اتفاق می افتد که دلیل آن احتمالا کم شدن فعالیت فتوسنتزی در آب (در نتیجه ایجاد کمبود اکسیژن) و کم شدن ایمنی ماهی در اثر کاهش دما و عوامل دیگر می باشد.دکتر مخیر (1976) وجود این انگل را در ماهیان ایران گزارش کرده اند.
در مرحله پیشرفته نقطه های سفید بسیاری همانند خاکه برنج سراسر بدن ماهی را می پوشانند. در این حالت ماهی خود را به اشیاء داخل محیط آبی می مالد و سعی دارد تا انگل را از پوستش جدا کند. مدتی بعد شدیدا تنبل و بی حال شده و رفته رفته انگل ها با چشم غیرمسلح به صورت لکه های سفید تا یک میلی متر قطر بر روی پوست ماهی قابل رؤیتند. 

 چرخة زندگی انگل ایک:معمولا بدن ماهی های مبتلا به این بیماری پس از بهبود تا حدود زیادی در مقابل آن مقاوم می شود. در این حالت گلبولهای سفید خون دور یاخته ها کیستهایی ساخته و آنها را محسوب می کنند. تنها زمانی که قدرت دفاعی بدن ماهی ها بنا به عللی از جمله شرایط غیربهداشتی محیط زیست تغذیه نادرست کمبود اکسیژن و ضعف ناشی از سایر بیماری ها تحلیل رود یاخته های محبوس در کیست ها مجددا فعال شده و خود ماهی یا حتی ماهی های تازه به آکواریوم وارده شده را مبتلا می سازند.


درمان:می توان در مراحل ابتدایی با استفاده از روش افزایش درجه حرارت آب تا بیش از 30درجه سانتیگراد به مقابله با این بیماری پرداخت ولی در مراحل پیشرفته وقتی که انگل در پوست ماهی و یا در مرحله کیست است قابل درمان نمی باشد. جهت از بین بردن Ichthyophthirius پیش از شکل گیری کیست و یا پس از ترکیدن آن باید داروی اختصاصی به مخزن اضافه شود. به هنگام کاربرد دارو گیاهان و ذغال اکتیو فیلتر را از مخزن خارج کنید. 

معالجه از طریق گرما:دما را به تدریج افزایش دهید به طوری که این افزایش از یک درجه سانتیگراد در ساعت فراتر نرود. هدف ایجاد شرایطی است که ناقل بیماری یا قادر به حیات نباشد و یا حداقل قدرت تولید مثل خویش را از دست بدهد.برای ماهیان حساس به افزایش دما از شیوه های درمان دارویی استفاده کنید. جهت سایر ماهی ها افزایش 2 تا 3 درجه سانتیگراد طی 2 تا 3 روز بسیار مفید خواهد بود. این عمل جدا از نابودی بسیاری از ناقلین بیماری ها سبب افزایش پادزهر لازم در خون شده و قدرت دفاعی بدن ماهی را افزایش می دهد.یکی از پیش شرط های لازم جهت درمان از طریق افزایش دما تمیزی آب و اکسیژن کافی محلول در آب می باشد.

معالجه از طریق دارو:برای درمان با دارو باید از اکریفلاوین مالاشیت گرین و یا سولفات کینین یا هیدروکلریدکینین استفاده کرد.

الف) درمان با اکریفلاوین (تریپافلاوین Acriflavin = Trypaflavin):این دارو در درمان تیرگی پوست و باله ها گندیدگی پوزه و باله ها ضدعفونی در جراحات کوچک و به ویژه به هنگام ابتلاء به ایک کاربرد دارد. جهت درمان ابتدا باید از دارو محلول مادر تهیه کرد. برای این کار یک گرم اکریفلاوین را در یک لیتر آب حل کنید. پس از تهیه محلول در ظرفی جداگانه به ازاء هر لیتر آب 50 میلی لیتر از محلول مادر ریخته و ماهی را به مدت 2 تا 4 روز در آن حمام دهید.توجه : این دارو آب را شدیدا رنگی می کند.

ب) درمان با مالاشیت گرین (Malachit green):مالاشیت گرین در معالجه بیماری های قارچی پوست کدر شدن و یا جوش زدن پوست کابرد دارد. جهت مداوا ابتلا یک گرم از دارو را که به صورت بلورهای ریزی میباشد در یک لیتر آب حل کنید. سپس 6 میلی لیتر از این محلول مادر را در 100 لیتر آب حل کرده و ماهی ها را به مدت 12 روز در آن حمام دهید. در روزهای سوم ششم و نهم نصف مقدار داروی تجویز شده را به آب بیافزایید. پس از 12 روز نصف آب موجود باید تعویض شده و آب تازه وارد مخزن آبی گردد.
در صورت انجام درمان در ظرفی جداگانه به دلیل تجزیه دیرتر دارو در آب تازه مقدار 4 میلی لیتر از محلول مادر در 100لیتر آب کفایت می کند.
روش دیگر درمان با مالاشیت گرین حل کردن 13 تا 15 میلی گرم مالاشیت در 100 لیتر آب است که ماهی ها به مدت 3 تا 4 روز در آن حمام داده می شوند.توجه : مالاشیت گرین بسیار سمی است که به هنگام تماس با پوست یا وارد دهان شدن باید به سرعت به پزشک مراجعه کرد.توجه : از نگهداری مالاشیت یا محلول مادر آن در یخچال حاوی موادغذایی اجتناب ورزید زیرا علاوه بر سمی بودن سرطان زا می باشد. کاربرد مالاشیت در درمان و یا ضدعفونی در مورد ماهیان پرورشی خوراکی در برخی کشورها به طور کلی ممنوع اعلام شده است و در سایر کشورها پس از کاربرد در معالجه باید ماهی دوره ای در حدود 2 تا 6 ماه را پیش از عرضه به بازار مصرف بگذراند.

ج) درمان با سولفات کینین یا هیدروکلریدکینین(Quinine Sulfat or Quinine Hydrochloride):
یک گرم کینین را در 100 لیتر آب حل کرده و ماهی ها را 3 روز در آن قرار دهید. سعی کنید معالجه در ظرفی مجزا انجام شود. اگر آب به هنگام معالجه کدر شد باید محلول تازه ای تهیه کرده و ماهی ها را به داخل آن انتقال دهید.توجه : این درمان را برای ماهی های بسیار کوچک و یا بسیار حساس نباید به کار برد.
باتوجه به این که یکی از خصوصیات انگل نفوذ به لایه های زیرین بافت پوششی می باشد لذا تکرار درمان برای حاصل شدن نتیجه مطلوب ضروری است لذا به همین دلیل تجویز دارو سه بار به فاصله 48 ساعت تکرار گردید و پس از نوبت سوم جهت برطرف کردن عوامل مساعد کننده بیماری ماهیان به استخری با شرایط نگهداری مناسب تر انتقال داده شدند که نهایتا نتیجه مطلوب بدست آمده و ماهیان
درمان شده از آلودگی پاک گردیدند. 

(مطلب بر گرفته شده از سایت شیلات)

 در پناه حق سرفراز باشید.



 
نکته های ساده اما حیاتی(3):
ساعت ٧:٤٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۳ اسفند ۱۳۸٦  

  

 نکته های ساده اما حیاتی(3)

بعضی دوستان مبتدی هستند که قصد دارند یک آکواریوم کوچک یا متوسط راه بیندازند. نکاتی را با توجه به تجربه خودم و دوستان پیشکسوتم یاد آوری می کنم که با رعایت این شرایط می توانید آبی با شرایط تقریبا" مناسب داشته باشید.

1.بزرگترین اکواریومی رو انتخاب کنید که شرایط مالی و زیستی شما اجازه می دهد.
ارتفاع بیشتر از 60 سانتیمتر باعث بوجود آمدن مشکلات زیادی در نگهداری و تغییرات در دکور اکواریوم شما می شود. ارتفاعی را انتخاب کنید که دست شما براحتی به کف اکواریومبرسد.

2. محاسبه حجم _ به محض خرید اکواریوم، حجم ابگیری انرا محاسبه کنید و بعد اقدام به خرید وسایل جانبی کنید. با این کار اسراف نکرده و کمتر هزینه می کنید. البته رعایت نکات زیر این فاکتور رابرای شما تامین خواهد کرد.(محاسبه حجم آکواریوم:طول در عرض در ارتفاع تقسیم بر 1000)

3. فیلتر زیر شنی با پوشش حداکثر کف اکواریوم. سر داشتن یا نداشتن این فیلتر با توجه به سلیقه اکثر افراد  پیشنهاد می شود.4. پمپ هوا، هرچه بیصدا تر، بهتر! پمپهایی که قدرتشان تنظیم میشوند ارجح هستند چون بمرور زمان قدرتشان افت میکند و صدایشان بیشتر می شود.پمپ انتخابی باید هوایی تقریبن معادل حجم اب اکواریوم را در ساعت پمپ کند.5.اگر قصد دارید از ماهیان گرمابی استفاده کنید تهیه بخاری ترموستات دار ضروری است. طبق یک قانون تجربی برای هر لیتر از حجم اکواریوم یک وات بخاری احتیاج دارید. (برای یک اکواریوم صد لیتری یک بخاری 100 وات کافیست بیشتر هزینه نکنید). در اکواریوم های با طول زیاد می توان این وات را تقسیم به دو یا سه یا.... کرد. یعنی یک اکواریوم 200 لیتری را می توان با دو بخاری 100 وات گرم کرد.
6. فیلتر تصفیه اب. با قدرت عبورمینیمم سه برابر حجم اب اکواریوم در ساعت .
7. شن کف اکواریوم به میزان مینیمم 120 گرم برای هرلیتر اب. اندازه ان از 2 تا 5 میلیمترمیتواند باشد. دارای گوشه های تیز نباشد و برای اب شیرین مصرف شن های اهکی توصیه نمیشود. یعنی مرجان و صدف با شن مخلوط نباشد.8. بهترین (در صورت داشتن گیاه طبیعی) و با صرفه ترین نور ، نور لامپهای فلورسنت یامهتابی هستند و به میزان نیم تا ماکزیمم یک وات برای هرلیتر اب اکواریوم کافیست (ماکزیمم ارتفاع اب در اکواریوم50 تا 60 در نظر گرفته شده و اگر از این بیشترباشد، محاسبه ذکر شده درست نیست. (بحث نور در اکواریوم خیلی بلند بالاست که در این مختصر همین کافیست)

9.اب مورد مصرف اب شهری که کلر ان گرفته شده باشد مناسب ترین انتخاب است.
10.اکواریوم درپوش مناسب داشته باشد تا مانع تبخیر سریع اب و بیرون پریدن ماهی هابشود.

۱۱.تا یک ماه از شروع راه اندازی اکواریوم هیچ ماهی ارزشمندی خریداری نکنید تا سیکل ازت اکواریوم تکمیل شود. این یک باید است. مناسبترین ماهی برای طی این دوره زبرا دانیو است که تحمل این دوره را دارد. این یکی از مهمترین اصول در داشتن یک اکواریوم موفق است. نگذراندن این دوره مساویست با مردن ناگهانی ماهی ها.12.تعداد زیاد ماهی در اکواریوم مساویست با بیماری و تلفات بیشتر. استثناها:اول انواع گلد فیش هاهستند که بدلیل الوده کردن زیاد اب طول انها دو برابر باید محاسبه شود. دوم در مورد اکواریوم های با ارتفاع حداکثر 60 سانت است.13.قبل از خرید ماهی انها را انتخاب کنید و در مورد همزیستی مسالمت امیز انها اطلاع کافی کسب کنید. مغازه دارها سعی درفروش ماهی ها و امرار معاش دارند همیشه به حرفشان اعتماد نکنید
14. بیشترتازه کاران علاقه عجیبی به غذا دادن ماهی دارند. میزان غذا دهی باید انقدر باشد که ماهی ها تمام غذا را در مدت 3 تا 5 دقیقه مصرف کنند. غذا دهی بیشتر یعنی الودگی اب و بیماری. غذای مانده پس از غذا دهی بهتر است که سیفون شود. ماهی تازه خریده شده رابهتر است که در روز اول غذا ندهید. 15.هوادهی مناسب اب:با هوا دهی میزان اکسیژن محلول در اب را برای تنفس ماهی و گیاهان بالا می بریم. در صورت کمبود هوا ماهی ها به سطح اب می ایند تا کمبود هوا را جبران کنند. (البته بجز ماهی هایی که جزو Labyrinth Fish ها محسوب می شوند مانند فایتر و گورامی ها.
سنگ هوا که به پمپ هوا متصل است یکی از عوامل تامین این اکسیژن است.
برای راندمان بهتر سنگ هوا، نوعی را انتخاب کنید که حباب های کوچک ایجاد کند (حباب های به قطر 1 تا 2 میلیمتر ایده آل هستند) هرچه حباب کوچکتر باشد راندمان هوا دهی شما بهتر است.
سطح تماس اب با هوا و ایجاد حرکت در سطح اب اکواریوم عامل دوم هوا دهی است.
در اکواریوم هایی که دارای گیاه طبیعی هستند با توجه به نوع گیاه و نور طلب بودن انها در مواردی استفاده از “CO2” برای کمک در عمل فتو سنتز توصیه میشود. مزیت ان هم رشد بهتر گیاه خواهد بود.
طریقه استفاده از“CO2”در اکواریوم مانند هوادهی صورت میگیرد یعنی شما محتویات یک مخزن “CO2” را از طریق حباب وارد اب کرده و باعث حل شدن ان در اب می شوید.16.از وارد کردن هر گونه ماده شیمیایی بدون دلیل(مثلا وفتی آکواریوم در شرایط خوبی است)اجتناب کنید.17.اگر ماهی های شما به جان هم می افتند سریعا اقدام کنید.نه با ضربه زدن به شیشه!!!!!!اگر می توانید با شیشه در همان مخزن جدایشان کنید آنقدر تکرار کنید که از سرشان بیفتد.
ولی به یک مخزن دیگر منتقل نکنید اگر هم می کنید ماهی ضارب را منتقل کنید.اگر مضروب را منتقل کنید و بعد دوباره منتقل کنید ضارب احساس تملک بیشتری نسبت به مخزن اصلی می کند!!! قابل توجه تازه کارها:

به هیچ کس حتی عزیز ترین کستون نذارید به آکواریوم ضربه بزنه .ماهی مثل خودتونه.هیچ فرقی نداره.تازه قدرت دفاع هم نداره.


18.اگر فیلترتون جای زغال نداشت نصف ابرشو می برید.زغالو خوب می شوریدو می ریزید تو جوراب بعدشم تو فیلتر19. حداکثر تعدادی گیاهی که توی یک اکواریوم میشه کاشت:طول ضربدر عرض تقسیم برپنجاه = تعداد گیاهان.

 در پناه حق باشید.



 
حلزون آکواریومی(حلزونها ,تمیز کننده ها یا رفتگران آکواریوم:)
ساعت ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱ اسفند ۱۳۸٦  

سلام.مطلب جدید در مورد حلزونه

حلزونها ,تمیز کننده ها یا رفتگران آکواریوم:

  در حال حاضر عده زیادی نیز از انواع حلزون ها برای تمیز کردن آکوآریومها استفاده می نمایند .گونه های مختلف حلزون آب شیرِین که برخی از آنها خود از زیباِیی خاصی برخوردار هستند، مورد استفاده قرار می گِیرند .از انواع معروف حلزونها که بِیشتر مورد توجه بوده و برای این منظور به اکثر نقاط دنیا برده شده اند می توان گونه های زیر را نام برد :

حلزون قرمز رامشورن ( Ramshorn ) ِیا Planorbis corneus:

رنگ این حلزون قرمز است و نمونه هایی که دارای رنگ قرمز روشن و صدف سالم بدون شکستگِی ِیا پرِیدگِی هستند مرغوبترِین آنها بحساب می آِیند و تکثِیر و پرورش آنها آسان و عملِی بوده و براِی به دست آوردن نمونه هاِی بهتر باید غذاِی مناسب و فضاِی کافِی در اختِیار آنها قرار گِیرد .آب در اِین حالت باید کمی قلِیایی باشد .حلزونها بسِیار پرخور هستند ، لذا در تکثِیر و پرورش آنها باید غذاِی زِیاد در اختِیارشان قرار داد .بهترِین و مناسبترِین غذا براِی آنها مخلوطِی از اسفناج و کاهو و چاودار پخته با کمی پودر میگو می باشد .از طرف دِیگر اگر غذاِی زِیاد در داخل آکوآریوم محتوِی حلزون ها قرار گِیرد ، آب عملا کثِیف شده و ذرات غذایی معلق در آن باعث خراشِیده شدن صدف حلزونها می شود .بنابراِین در پرورش آنها همواره باید کف آکوآریوم تمیز نگه داشته شود.براِی تمیز کردن آکوآریوم می توان از دافنِی ها استفاده کرد .حلزون قرمز داراِی تخمهاِی مسطح و کهربایی رنگِی است که در اوایل بهار به صورت توده روِی شاخ و برگ گِیاهان و گاهِی بر روِی شِیشه آکوآریوم رِیخته می شوند .بسته به درجه حرارت ، تخم آنها پس از 10 تا 40 روز تبدِیل به نوزاد می شود .در شرایط خوب، حلزونها پس از 6 ماه قابل عرضه به بازار خواهند بود .همه انواع ماهی ها علاقه زِیادِی به خوردن نوزاد حلزونها دارند .بنابراِین در محافظت آنها باید دقت به عمل آِید .اگر نمونه هاِی تِیره رنگ آن با انواع قرمز رنگ آمی زش نماِیند ، نمونه های حاصله از آنها در نسلهاِی متوالِی از بِین خواهند رفت .بنابراِین هنگام تکثِیر آنها باید دقت شود که انواع قرمز رنگ فقط با ِیکدِیگر آمی زش داشته باشند تا نسل هاِی سالم از آنها به وجود آِید .بهترِین محل براِی تکثِیر آنها استخرهاِی باز است که داراِی انواع لاله آبِی باشند .در اِین شرایط حلزون ها تخم خود را از زِیر برگ لاله هاِی آبِی می رِیزند.

حلزون استخرِی Physa:

از اِین جنس گونه هاِی مختلفِی مورد استفاده آکوآریوم دارها قرار می گِیرد .حسن اِین حلزون ها در اِین است که نوزاد آنها داراِی بدنِی نسبتا سخت بوده و فقط برخِی از ماهی ها بزرگ که داراِی آرواره هاِی محکم هستند می توانند آنها را بخورند .تولِید مثل آن بسِیار ساده است .

  

حلزون راه راه Marisa rotula یا رامشورن کلمبِیایی :

قطر اِین حلزون گاهِی تا 5/3 سانتِیمتر می رسد و بهترِین نوع حلزون آمرِیکاِی جنوبِی به حساب می آِید .رنگ صدف آن بسِیار زِیبا می باشد .اِین حلزون نسبتا فعال بوده و گِیاهان داخل آکوآریوم را از بِین نمی برد .بر روِی صدف آن نوارهاِی عاجِی و قهوه اِی رنگ به صورت ِیک در میان قرار دارد .عضله آن پس از خروج از صدف آبِی متماِیل به سفِید است .تخم رِیزِی آن منحصرا در آب گرم و در لبه هاِی آن آنجام می گِیرد .از انواع دِیگر حلزونها می توان حلزون قرمز استرالِیایی و حلزون صدف کاغذِی را نام برد .

  

حلزون سیب:

حلزون سیب ساکن نواحی گرمسیری و معتدل است و از بزرگترین حلزون های آب شیرین به شمار می آید.(بهتر بگویم , بزرگ ترین حلزون آب شیرین است.)حلزون سیب در اندازه ها و رنگهای گوناگونی وجود دارد و به همین دلیل از رایج ترین حلزونهای آکوآریومی است.

باید گفت که برخی از گونه های حلزون سیب (مانند Pomacea canaliculata), گیاهان آبزی دانی را می خورند.در بسیاری از نقاط دنیا به ویژه در شالیزار های برنج هندوستان و مزارع گیاه تارو (گوش فیل یا Taro ) ؛ این حیوان یک آفت جدی و مخرب محسوب می شود.حلزون سیب با اینکه نرمتنی آبزی است ؛ شش و آبشش را با هم دارد و اندامی که سیفون (Siphon) نامیده می شود برای استفاده از اکسیژن جو در زمانی که جانور زیر آب است به کار می رود.یکی دیگر از فواید سیفون این است که حلزون می تواند با تنفس زیر آبی خطر شکار شدن خود را توسط پرندگان حلزون خوار کاهش دهد.

از لحاظ آناتومی , در حلزون سیب ؛ آبشش در طرف راست بدن و شش در طرف چپ بدن جای دارد.همچنین این حلزون دارای درپوش صدف یا Shell door است که پس از بسته شدن از تبخیر آب و خشک شدن وی در فصل های خشک جلوگیری می کند و در واقع کمکی است برای دو زیست بودن این حلزون.همچنین ششهای حلزون سیب در شناوری( buoyancy ) و تنظیم سطح آن نقش دارند.

اگر ششهای پر از هوای این حلزون نبود , جابجایی صدف سنگین این حلزون در زیر آب ناممکن بود و حلزون مانند تکه ای سنگ در بستر برکه ته نشین می شد.

حلزون سیب در زمان خواب تابستانی از طریق تنفس بی هوازی (گلیکولیز بی هوازی) یاAnaerobic glycolysis به متابولیسم خود ادامه می دهد.گزارش شده که در جنوب هند گونه ای از حلزون سیب با نام Pila virens تا دوسال می تواند به رکود تابستانه برود.

برخی از نمونه های این حلزون در تابستان حتی تا عمق یک متری هم نفوذ می کنند.در حلزونهایی که در مناطق پر غذا و معتدل مانند جنگلهای پر باران زندگی می کنند دوره بارز رکود تابستانه مشاهده نمی شود.از لحاظ خوراک ؛ حلزون سیب مشکل پسند نیست. هرچه در دسترسش قرار بگیرد می خورد ولی گیاهان نرم و قابل گوارش را ترجیح می دهد.زمانی که در محیط آبی خوراک به اندازه کافی نباشد , حلزون ما آب را رها کرده و با استفاده از ششهای خود , در خشکی به دنبال خوراک میگردد.

 

زمانی که غذا در سطح آب باشد , حلزون با استراتژی جالبی عمل می کند.
حلزون پاهای خود را جمع کرده و ساختاری قیف مانند می سازد که به آن foot-funnel یا قیف پایی می گویند.وقتی قیف پاهای حلزون پراز مواد معلق شد , حیوان سر خود را راخل قیف کرده و به خوردن غذاهای جمع آوری شده می پردازد. حلزون سیب p.H 7 تا 8 را می پسندد.

آنچه در آبزیدانی که دارای حلزون است مهم می باشد این است که این حلزون ها آب غنی از کلسیم را می پسندند . اگر آب آبزیدان سبک باشد , حلزون سیب نمی تواند پوسته محکمی بسازد. و پوسته اش آسیب دیده و می میرد.

میانگین اندازه بیشتر نمونه های این خانواده 5/2 سانتی متر است ولی اندازه گونه
Pomacea maculata
به 15 سانتی متر هم میرسد.

 

 

در پناه حق باشید